Saib Təbrizi: Mey və meyxana
روز چگونه شب شود، زلف گشا که همچنینصبح سفید چون شود، خنده نما که همچنین
Qəzəl 6445لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب اومی شود نرگس به هر رنگی که باشد آب او
Qəzəl 6452هر که را دل آب شد از روی آتشناک اوشبنم گلزار جنت گشت چشم پاک او
Qəzəl 6461می زند ناخن به دل خار سر دیوار توچون تماشایی نظر بردارد از گلزار تو؟
Qəzəl 6475جوش غیرت می زند خون حنای پای توتا که بوسیده است گستاخانه جای پای تو؟
Qəzəl 6486خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شوبر جنون زن کامیاب از عشرت طفلانه شو
Qəzəl 6498چه باشد حاصل مرغ چمن ای گلعذار از تو؟که از گل می خورد صد کاسه خون هردم بهار از تو
Qəzəl 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحراشود دو آتشه رخسار لاله در صحرا
Qəzəl 6507کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درومفکن ای تیغ اجل بر من بیدل پرتو
Qəzəl 6531میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او
Qəzəl 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گودرد آشنای باده نباشد مباش گو
Qəzəl 6558می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاهمی نماید آنقدر روشن شراب صبحگاه
Qəzəl 657Qırmızı qan kimidir çün şərabı şişəmizin,Qəlbi incitməyəcək inqilabı şişəmizin.
Qəzəl 6588مگر در باغ راه جلوه جانانه افتاده؟که از مستی ز دست شاخ گل پیمانه افتاده
Qəzəl 659حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما
Qəzəl 660ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟که خون مرده کند باده را پیاله ما
Qəzəl 6604بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتاده
Qəzəl 6605Şərabın şəbnəmi düşmüş mənə bir lalə gətir,Doldurub mey qədəhin, könlümü sən halə gətir.
Qəzəl 6609به هر کجا که خوری باده تن به خواب مدهبنای خانه ناموس را به آب مده
Qəzəl 661ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ماخمار صبح ندارد می شبانه ما
Qəzəl 6610ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسهبه کام تلخی دشنام می دهد بوسه
Qəzəl 6611بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟به سنبل که سیه کرده چشم تر لاله؟
Qəzəl 6615لاله است این که از جگر خاک سرزده؟یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده
Qəzəl 662رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.