Qəzəl 6123

چون زند دامان وحشت بر کمر سودای منخاک ساکن پر برون آرد ز نقش پای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6128

بر رخ کس نیست رنگ وحدتی در انجمنبه که دارم با دل خود خلوتی در انجمن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6140

ساقی از میخانه عالمتاب می آید برونگوهر شهوار خوب از آب می آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6149

راز عاشق از لب خاموش می آید بروندود زود از آتش خس پوش می آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6156

عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6204

شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردنمی بی دردسر زین جام و ساغر می‌توان خوردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6207

میسر نیست با هوش وخرد بی دردسر بودنگوارا می کند وضع جهان را بی خبر بودن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6214

مروت نیست می در پرده، ای رعنا رسانیدنبه یاران خون خوراندن، باده را تنها رسانیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6219

شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کنتماشای مه نو را ز جام زر دو بالا کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 622

ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟بریده ام ز جهان، با ثمر چه کار مرا؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6226

سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کندل خود را مصفا از شراب لایزالی کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 623

نمی توان ز سخن ساختن خموش مراکه چون صدف ز دهان است رزق گوش مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6233

نشد کم در حریم وصل یک مو پیچ و تاب از مننمی آید به روی بستر بیگانه خواب از من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6236

به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ منتماشایی ندارد رنگ از گلگشت باغ من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6238

گهی در بحر سرگردان و گاهی در سرابم منز خشک و تر چو موج از خوش عنانی در عذابم من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 624

کنند تازه خطان مشکسود داغ مراشراب کهنه دهد تازگی دماغ مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6247

ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرونز پای گل به صحرا خارخارم می کشد بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6264

باده با حوصله ما چه تواند کردن؟تندی سیل به دریا چه تواند کردن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6285

غنچه از باده نگردد گل خمیازه منچشم مخمور بود رشته شیرازه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6287

گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه منپرده چشم غزال است سیه خانه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6290

من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6301

چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرونز آستین بحر کند پنجه مرجان بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6306

خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسانمرا به چشمه حیوان ازین سراب رسان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6315

به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.