Saib Təbrizi: Mey və meyxana
چون زند دامان وحشت بر کمر سودای منخاک ساکن پر برون آرد ز نقش پای من
Qəzəl 6128بر رخ کس نیست رنگ وحدتی در انجمنبه که دارم با دل خود خلوتی در انجمن
Qəzəl 6140ساقی از میخانه عالمتاب می آید برونگوهر شهوار خوب از آب می آید برون
Qəzəl 6149راز عاشق از لب خاموش می آید بروندود زود از آتش خس پوش می آید برون
Qəzəl 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون
Qəzəl 6204شراب لعل از لبهای دلبر میتوان خوردنمی بی دردسر زین جام و ساغر میتوان خوردن
Qəzəl 6207میسر نیست با هوش وخرد بی دردسر بودنگوارا می کند وضع جهان را بی خبر بودن
Qəzəl 6214مروت نیست می در پرده، ای رعنا رسانیدنبه یاران خون خوراندن، باده را تنها رسانیدن
Qəzəl 6219شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کنتماشای مه نو را ز جام زر دو بالا کن
Qəzəl 622ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟بریده ام ز جهان، با ثمر چه کار مرا؟
Qəzəl 6226سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کندل خود را مصفا از شراب لایزالی کن
Qəzəl 623نمی توان ز سخن ساختن خموش مراکه چون صدف ز دهان است رزق گوش مرا
Qəzəl 6233نشد کم در حریم وصل یک مو پیچ و تاب از مننمی آید به روی بستر بیگانه خواب از من
Qəzəl 6236به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ منتماشایی ندارد رنگ از گلگشت باغ من
Qəzəl 6238گهی در بحر سرگردان و گاهی در سرابم منز خشک و تر چو موج از خوش عنانی در عذابم من
Qəzəl 624کنند تازه خطان مشکسود داغ مراشراب کهنه دهد تازگی دماغ مرا
Qəzəl 6247ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرونز پای گل به صحرا خارخارم می کشد بیرون
Qəzəl 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟تندی سیل به دریا چه تواند کردن؟
Qəzəl 6285غنچه از باده نگردد گل خمیازه منچشم مخمور بود رشته شیرازه من
Qəzəl 6287گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه منپرده چشم غزال است سیه خانه من
Qəzəl 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟
Qəzəl 6301چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرونز آستین بحر کند پنجه مرجان بیرون
Qəzəl 6306خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسانمرا به چشمه حیوان ازین سراب رسان
Qəzəl 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.