Saib Təbrizi: Mey və meyxana
ز زهرچشم او رگ در تنم مارست پنداریسر هر موی بر تن نیش خونخوارست پنداری
Qəzəl 6760خرد در سر مرا در خم فلاطون است پنداریهوس در دل مرا در خاک قارون است پنداری
Qəzəl 6767مرا چون دیگران گرزان که اسبابی نشد روزیبه این شادم که دل را پرده خوابی نشد روزی
Qəzəl 6773نگه چون شمع درگیرد ز روی روشن ساقیید بیضا شود دست از بیاض گردن ساقی
Qəzəl 6774حجاب جسم را از پیش جان بردار ای ساقیمرا مگذار زیر این کهن دیوار ای ساقی
Qəzəl 6775به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقیمرا از دست غم بستان به یک پیمانه ای ساقی
Qəzəl 6801در کدامین چمن ای سرو به بار آمدهای؟که ربایندهتر از خواب بهار آمدهای
Qəzəl 6806چه ثمر میدهد آن دل که نه آبش کردی؟به کجا میرسد آن پا که به خوابش کردی؟
Qəzəl 6811رخصت بوسه اگر از لب جامی داریتلخ منشین که عجب عیش مدامی داری
Qəzəl 6826Yanmısan sən ki, həyanın tərinə, ey saqi,Camı doldur, gələr halın yerinə, ey saqi.
Qəzəl 6833دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنیکوری دیو هوا، پر ز پریزاده کنی
Qəzəl 684دلکوب نیست حادثه دنیاپرست راماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را
Qəzəl 6854غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟به سرمه چشمی و چشمی به توتیا داری
Qəzəl 6862کجاست دولت آنم که یار من باشی؟ز خود کناره کنی در کنار من باشی
Qəzəl 6878به محفلی که رخ از باده لاله زار کنیچه خون که در دل بی رحم روزگار کنی
Qəzəl 6901تا چهره گلگل از می گلفام کردهایصد مرغ دل اسیر به گلدام کردهای
Qəzəl 6903دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ایچون خار و خس تپانچه سیلاب خورده ای
Qəzəl 6904ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ایحیران می چو دیده پیمانه مانده ای
Qəzəl 6906ای کوه بیستون که چنین سرکشیدهایبازوی آهنین مرا دور دیدهای!
Qəzəl 6910آن را که هست گردش چشم غزالهایدر کار نیست رطل گران و پیالهای
Qəzəl 692ترجیح می دهد به پدر اوستاد راهر کس شناخته است بیاض و سواد را
Qəzəl 6934در پیری ارتکاب می ناب می کنیاین صبح را تصور مهتاب می کنی
Qəzəl 6962ما صلح نمودیم ز گلزار به بوییچشمی چو عرق آب ندادیم ز رویی
Qəzəl 6963خرابم کرده چشم نیم مستیکه دارد همچو مژگان پیشدستی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.