Qəzəl 6757

ز زهرچشم او رگ در تنم مارست پنداریسر هر موی بر تن نیش خونخوارست پنداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6760

خرد در سر مرا در خم فلاطون است پنداریهوس در دل مرا در خاک قارون است پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6767

مرا چون دیگران گرزان که اسبابی نشد روزیبه این شادم که دل را پرده خوابی نشد روزی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6773

نگه چون شمع درگیرد ز روی روشن ساقیید بیضا شود دست از بیاض گردن ساقی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6774

حجاب جسم را از پیش جان بردار ای ساقیمرا مگذار زیر این کهن دیوار ای ساقی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6775

به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقیمرا از دست غم بستان به یک پیمانه ای ساقی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6801

در کدامین چمن ای سرو به بار آمده‌ای؟که رباینده‌تر از خواب بهار آمده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6806

چه ثمر می‌دهد آن دل که نه آبش کردی؟به کجا می‌رسد آن پا که به خوابش کردی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6811

رخصت بوسه اگر از لب جامی داریتلخ منشین که عجب عیش مدامی داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6826

Yanmısan sən ki, həyanın tərinə, ey saqi,Camı doldur, gələr halın yerinə, ey saqi.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6833

دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنیکوری دیو هوا، پر ز پریزاده کنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 684

دلکوب نیست حادثه دنیاپرست راماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6854

غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟به سرمه چشمی و چشمی به توتیا داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6862

کجاست دولت آنم که یار من باشی؟ز خود کناره کنی در کنار من باشی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6878

به محفلی که رخ از باده لاله زار کنیچه خون که در دل بی رحم روزگار کنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6901

تا چهره گلگل از می گلفام کرده‌ایصد مرغ دل اسیر به گلدام کرده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6903

دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ایچون خار و خس تپانچه سیلاب خورده ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6904

ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ایحیران می چو دیده پیمانه مانده ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6906

ای کوه بیستون که چنین سرکشیده‌ایبازوی آهنین مرا دور دیده‌ای!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6910

آن را که هست گردش چشم غزاله‌ایدر کار نیست رطل گران و پیاله‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 692

ترجیح می دهد به پدر اوستاد راهر کس شناخته است بیاض و سواد را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6934

در پیری ارتکاب می ناب می کنیاین صبح را تصور مهتاب می کنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6962

ما صلح نمودیم ز گلزار به بوییچشمی چو عرق آب ندادیم ز رویی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6963

خرابم کرده چشم نیم مستیکه دارد همچو مژگان پیشدستی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.