Qəzəl 850

شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 855

دید ز خون دلم لاله ستان خاک راآبله دل شکست شیشه افلاک را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 859

باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آبمی شود نور علی نور از فروغ ماهتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 860

از لطافت بس که دارد چهره او آب و تابآفتابی می شود رنگش ز سیر ماهتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 863

صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتابتا به روی دولت بیدار برخیزم ز خواب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 873

بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 880

در هوای ابر لازم نیست در مینا شرابمی کند هر قطره باران کار صد دریا شراب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 887

مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟که بوی یاسمن دارد فروغ ماهتاب امشب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 889

خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آبپرده چشم حباب است همان چشم حباب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 893

روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 901

زهی ز عارض گلرنگ، خونی می نابعرق به روی تو جام شراب در مهتاب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 903

هوا چکیده نورست در شب مهتابستاره خنده حورست در شب مهتاب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 904

بهشت بر مژه تصویر می کند مهتابپیاله را قدح شیر می کند مهتاب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 905

Verərəm hər nəyimi, tanrı bilir, çün şəraba,Dərd dönüb nəşə olar, meyl elə bəzən şəraba.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 906

ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شرابتوان مقام مرا یافتن به بوی شراب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 913

از اشک بلبل است رگ تلخی گلابنادان کند حواله ز غفلت به آفتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 917

از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 922

طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیاتشعله جواله باشد گردش جام حیات

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 930

باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 932

پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 933

چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریختمی تواند از نگاهی رنگ صد میخانه ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 938

در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاستگرچه شد درد این شراب صاف، کیفیت بجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 942

از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟زیر دست سایه ام، افتاده ای چون من کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.