Saib Təbrizi: Mey və meyxana
شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را
Qəzəl 851ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را
Qəzəl 855دید ز خون دلم لاله ستان خاک راآبله دل شکست شیشه افلاک را
Qəzəl 859باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آبمی شود نور علی نور از فروغ ماهتاب
Qəzəl 860از لطافت بس که دارد چهره او آب و تابآفتابی می شود رنگش ز سیر ماهتاب
Qəzəl 863صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتابتا به روی دولت بیدار برخیزم ز خواب
Qəzəl 873بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب
Qəzəl 880در هوای ابر لازم نیست در مینا شرابمی کند هر قطره باران کار صد دریا شراب
Qəzəl 887مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟که بوی یاسمن دارد فروغ ماهتاب امشب
Qəzəl 889خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آبپرده چشم حباب است همان چشم حباب
Qəzəl 893روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب
Qəzəl 901زهی ز عارض گلرنگ، خونی می نابعرق به روی تو جام شراب در مهتاب
Qəzəl 903هوا چکیده نورست در شب مهتابستاره خنده حورست در شب مهتاب
Qəzəl 904بهشت بر مژه تصویر می کند مهتابپیاله را قدح شیر می کند مهتاب
Qəzəl 905Verərəm hər nəyimi, tanrı bilir, çün şəraba,Dərd dönüb nəşə olar, meyl elə bəzən şəraba.
Qəzəl 906ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شرابتوان مقام مرا یافتن به بوی شراب
Qəzəl 913از اشک بلبل است رگ تلخی گلابنادان کند حواله ز غفلت به آفتاب
Qəzəl 917از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!
Qəzəl 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیاتشعله جواله باشد گردش جام حیات
Qəzəl 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت
Qəzəl 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت
Qəzəl 933چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریختمی تواند از نگاهی رنگ صد میخانه ریخت
Qəzəl 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاستگرچه شد درد این شراب صاف، کیفیت بجاست
Qəzəl 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟زیر دست سایه ام، افتاده ای چون من کجاست؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.