Saib Təbrizi: Mey və meyxana
صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باشاز دم جان بخش جان کن در تن نی زود باش
Qəzəl 4859چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باشبا دهان گوهرافشان پای تا سرگوش باش
Qəzəl 4865روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش
Qəzəl 4884چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش
Qəzəl 4885چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباشساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش
Qəzəl 4890ناز پروردی که من گردیدهام پروانهاشگل زنند اطفال جای سنگ بر دیوانهاش
Qəzəl 4892هرکه وقت صبح درساغر شرابی نیستشازسیه روزی به طلع آفتابی نیستش
Qəzəl 4898هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون میآید از خاکسترش
Qəzəl 4903پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش
Qəzəl 4904تا به همواری برآید کار درتندی مکوشبدخماری دارد ازپی این شراب خامجوش
Qəzəl 4906میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش
Qəzəl 4908خون ما ازروی آتشناک می آید به جوشاز دم گرم بهاران خاک می آید به جوش
Qəzəl 4909می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوشداشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش
Qəzəl 4933من و عشقی که دست چرخ را چنبرکند زورشگذارد درفلاخن کوه قاف عقل راشورش
Qəzəl 4944چسان در بر کشم گستاخ چون پیراهن اندامش؟که رنگ ازبوسه خورشید می بازد لب بامش
Qəzəl 4945چسان گستاخ گیرم بوسه ازلعل می آشامش؟که رنگ از بوسه خورشید می بازد لب بامش
Qəzəl 4946درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش
Qəzəl 4956شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش
Qəzəl 4964سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش
Qəzəl 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویشدست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش
Qəzəl 500هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود راچون سلیمان به پریخانه رساند خود را
Qəzəl 5009مگر ز موج شراب است رشته سازش؟که می دود به رگ و پی چو روح آوازش
Qəzəl 5010نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکشهنوز می پرد از شوق،چشم فتراکش
Qəzəl 5019Götürdü sərpuşu küpdən o piri-badə satan,Şərab nuruyla işıqlandı sanki köhnə dükan.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.