Qəzəl 4855

صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باشاز دم جان بخش جان کن در تن نی زود باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4859

چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باشبا دهان گوهرافشان پای تا سرگوش باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4865

روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4884

چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4885

چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباشساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4890

ناز پروردی که من گردیده‌ام پروانه‌اشگل زنند اطفال جای سنگ بر دیوانه‌اش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4892

هرکه وقت صبح درساغر شرابی نیستشازسیه روزی به طلع آفتابی نیستش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4898

هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون می‌آید از خاکسترش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4903

پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4904

تا به همواری برآید کار درتندی مکوشبدخماری دارد ازپی این شراب خامجوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4906

میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4908

خون ما ازروی آتشناک می آید به جوشاز دم گرم بهاران خاک می آید به جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4909

می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوشداشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4933

من و عشقی که دست چرخ را چنبرکند زورشگذارد درفلاخن کوه قاف عقل راشورش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4944

چسان در بر کشم گستاخ چون پیراهن اندامش؟که رنگ ازبوسه خورشید می بازد لب بامش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4945

چسان گستاخ گیرم بوسه ازلعل می آشامش؟که رنگ از بوسه خورشید می بازد لب بامش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4946

درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4956

شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4964

سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4992

نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویشدست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 500

هر که چون شیشه به پیمانه رساند خود راچون سلیمان به پریخانه رساند خود را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5009

مگر ز موج شراب است رشته سازش؟که می دود به رگ و پی چو روح آوازش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5010

نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکشهنوز می پرد از شوق،چشم فتراکش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5019

Götürdü sərpuşu küpdən o piri-badə satan,Şərab nuruyla işıqlandı sanki köhnə dükan.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.