گرفت ازسرخم خشت پیر باده فروش
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
گرفت ازسرخم خشت پیر باده فروشچراغ عیش برون آمد از ته سرپوش
ز حرف تلخ ملامتگران نیندیشدبه گوش هرکه رسیده است بانگ نوشانوش
هزار خرقه آلوده را به قیمت میگرفت ازره انصاف پیر باده فروش
زجوش کم نشود آب بحر ،دل خوش دارمکن چودیگ تنک ظرف کوتهی درجوش
به آفتاب رسانیده ایم پرتو راز باد صبح نگردد چراغ ماخاموش
ترا که بهره زنوش است نیش چون زنبورازین چه سودکه داری هزار چشمه نوش؟
در آفتاب قیامت عرق نمی ریزدز بار خلق ندزدد کسی که اینجا دوش
مخور به هیچ دل زار و هرچه خواهی خوربپوش چشم خود از عیب و هرچه خواهی پوش
ز جوش لاف دل چشمه ها تهی گردیددرین دو هفته که دریای مانشست ازجوش
فغان که تشنه لبان سخن نمی دانندکه کار تیغ دو دم می کندلب خاموش
خموش بگذر ازین خاکدان چو سایه ابرمکن چو سیل ز پست و بلند راه خروش
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. شراب تلخ کجا چاره تو خواهد کرد؟تراکه ناله صائب نمی برد از هوش
Götürdü sərpuşu küpdən o piri-badə satan,Şərab nuruyla işıqlandı sanki köhnə dükan.
Məlamət eyləyənin sözlərin eşitməzdi,O kəsləriyki, həvəslə şərab içərdi o an.
Nə qədər cübbə alıb, mey verərdi məstlərə o,Görürdü insaf ilə öz işin o badə satan.
Hər əsən yel ilə sönməz bu çırağım, bilirəm,Günəş Aya edər şölələrindən ehsan.
Yanmaz həşrin oduna dünyada o kəslər ki,Həyatda xalqa o kəsdən yetişməyibdi ziyan.
Nə qədər coşdu ürəklər, boşaldı gözlər, gör,İkicə həftə bizim dərya etməmiş tüğyan.
Danışıb dinməyənə söyləməyin laldı yəqin,Bu sükutun özü də bir qılınca bənzər, inan.
Sükutla öt bu yeri, gör necə buludlar ötür,Olma sel sən dərədə, düzdə eyləmə cövlan.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Edəcəkdir necə təsir sənə mey, bilməyirəm,Saibi dinləmədin, qəlbini etdin nalan.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5019
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir