Şəms Məğribi: Qısa
کس نیست کزو بسوی تو راهی نیستبیمستی او سنگ و گل و کاهی نیست
Rübai 5نابرده به صبح در طلب شامی چندننهاده برون ز خویشتن گامی چند
Rübai 6پیش از پس و پیش کاین پس و پیش نبودوین ملت و دین و مذهب و کیش نبود
Rübai 7ای حسن تو در کل مظاهر ظاهروی چشم تو در جمله مناظر ناظر
Rübai 8من دانه خال زلف چون دام تواممن آینه روی دلارام توام
Rübai 9من شانه زلف عنبرین بوی تواممشاطه حسن روی دلجوی توام
Rübai 10من مست و خراب و می پرست آمده اممدهوش ز باده الست آمده ام
Rübai 11تا من زعدم سوی وجود آمده اماز بهر تشهد به شهود آمده ام
Rübai 12در روی پری رخان چو در می نگرمجز روی تو می نیاید اندر نظرم
Rübai 13خرم طرب و نشاط و عیش آغازمخود را به خرابات مغان اندازم
Rübai 14تا چند فروز ذکر افسرده کنمتا کی صفتت با دل پژمرده کنم
Rübai 15هادی طریق اهل تحقیق منمعارف به فنون جمع و تفریق منم
Rübai 16آن کس که بدو می شنوم می گویموانکس که بدو هرطرفی میپویم
Rübai 17گنجی که طلسم اوست عالم ماییمذاتی که صفات اوست آدم ماییم
Rübai 18بر چهره یار ما نقابست جهانبر بحر وجود او حباب است جهان
Rübai 19ای گشته عیان روی تو از جام جهانپیدا شده از نام خوشت نام جهان
Rübai 20گه گاه به نفس خویش درپیچم منبینم که چو رشته جمله در پیچم من
Rübai 21ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کونذاتت به صفت معین ذات دو کون
Rübai 22تو مست خودی و ما همه مست به توتو هست خودی و ما همه هست به تو
Rübai 23آن کیست که غیر توست آن کیست بگواو خود ز کجاست یا خود او چیست بگو
Rübai 24از پیش خدا بهر خدا آمده اینی از پی بازی و هوا آمده ای
Rübai 25چون دانستی که از کجا آمده اییا کیت فرستاد و چرا آمده ای
Rübai 26تو مظهر مرآت خدا آمده ایآیینه وجه کبریا آمده ای
Rübai 27هر چند که در ملک فنا آمده ایدر ملک فنا پی بقا آمده ای
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.