Zəhmət çəkmə!

İki gözüm, millətçün zəhmət çəkib çalışma,Yanıb millət oduna pərvanə tək alışma.

Abbas Səhhət19122 dəq
Student

Studentik, mey içib məst olarıq,Hər gecə bir qıza pabəst olarıq,

Abbas Səhhət19121 dəq
Bənzətmə

Göstərdi mahi-ruzə üfüqdən liqasını,Çəkdi əzançılar da obaşdan səlasını,

Abbas Səhhət19122 dəq
Deyim, deməyim?!

Yenə dərdim təzələndi, “Kəlniyət!”Gözlərimə kül ələndi, “Kəlniyət!”

Abbas Səhhət19121 dəq
Orucluğun proqramması

Gəldi yenə orucluqMeydanə, ay can, ay can!

Abbas Səhhət19122 dəq
Çəpər çəkməsin

Zəmanəmiz Nuşirəvan əsridir,De bağbana, bağa çəpər çəkməsin!

Abbas Səhhət19121 dəq
Çox yaşa!

Ay bərəkallah sənə, Kamil paşa!Qəlyanı çək, qəhvəni iç, çox yaşa!

Abbas Səhhət19121 dəq
İtaliya

Deyirlər daha qorxur Allahından İtalya,Keçir indi türklərin günahından İtalya.

Abbas Səhhət19121 dəq
“Kəlniyət”ə məxsus ədəbiyyat

“Kəlniyət” az çək daha zəhmət, dadaş,Xəlqi nahaq etmə məzəmmət, dadaş,

Abbas Səhhət19121 dəq
Ədəbiyyat (“Kəlniyət”! Al bircə qələmdən, kağız)

“Kəlniyət!” Al bircə qələmdan, kağız,Tezlik ilə jurnala bu vəzni yaz,

Abbas Səhhət19122 dəq
“Üxüvvət” məktəbi

Nə oldu, Şirvan əhli bəs –Mədrəseyi – “Üxüvvət”in?

Abbas Səhhət19121 dəq
Ədəbiyyat (“Kəlniyət!” Ey dərdimizin dərmanı”)

“Kəlniyət!” Ey dərdimizin dərmanı,Dinlə, sözüm çox da deyil tulanı,

Abbas Səhhət19121 dəq
“Səni mən sevməyirəm, sevməyirəm...”

Bir zaman millətimiz alim idi,Bilmirəm noldu ki, yatdı əbədi.

Abbas Səhhət19121 dəq
Şeir yaxud mer

Şerin nə demək olduğunu qarelərimizin bilməyinə şəkk və şüb-həmiz yoxdur. İndi biz merin nə demək olduğunu bildirmək istəyirik.

Abbas Səhhət19122 dəq
Ədəbiyyat (“Bəsdi daha “Kəlniyət!”)

Bəsdi daha “Kəlniyət”,Yazma Belə yazını,

Abbas Səhhət19121 dəq
Ədəbiyyat (“Ey “Kəlniyət!” Ey xatirinin zövqü savası”)

Ey “Kəlniyət!” Ey xatirimin zövqü səfası,Yalnız demə kim, mollaların boşdu qafası,

Abbas Səhhət19122 dəq
Əşar (“Kəlniyət”, ağrın bu qoca naqqala”)

“Kəlniyət”, ağrın bu qoca naqqala,Bircə sözüm var, onu yaz jurnala,

Abbas Səhhət19122 dəq
Odessa xəyalatı

Gündən-günə zülmün, a fələk, lap betər oldu,Hər kəs özünə çul toxudu, bəxtəvər oldu.

Abbas Səhhət19133 dəq
Rozəxan

Get, axund, bir qara əbayə bürün,Bir əlin millətin cibinə uzat.

Abbas Səhhət19131 dəq
Gəldi “Babayi-Əmir...”

Gəldi “Babayi-Əmir” işləri samanlasın,Fürsət ikən hər kişi öz işini anlasın.

Əliağa Vahid19152 dəq
Röya deyil

Tuti, yaz bu sözü xalqa elə elan, mən ölüm,Hamı bilsin, ayılıb daxı müsəlman, mən ölüm!

Əliağa Vahid19152 dəq
Şücaət

(“Suraxanski” küçə, yuxarı məhəllə, Qoşa hamamın qabağı)*Yuxarı məhlənin əhlində şücaət görünüb,

Əliağa Vahid19152 dəq
Mollanın

Gəlib orucluğun dəmi, çıxır sədası mollanın,Bu ayda müstəcəb olar bütün duası mollanın.

Əliağa Vahid19152 dəq
Nə faidə

Olma vəfalı, əhdü vəfadən nə faidə?Ol biəda, vəfavü ədadən nə faidə?

Əliağa Vahid19151 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.