Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
سر و بالای تو فریاد از لب جو میکشدآب را بر خاک از رفتار دلجو میکشد
Qəzəl 2452از سر پر آرزو دل زردرویی می کشدعاقل از بالای جاهل زردرویی می کشد
Qəzəl 2453آن رخ گلرنگ می باید زصهبا بشکفدسهل باشد غنچه گل بشکفد یا نشکفد
Qəzəl 2454حسرت از منقار خونآلود بلبل میچکدپاکدامانی چون شبنم از رخ گل میچکد
Qəzəl 2455نه همین از حرف دردآلود من خون می چکدکز نگاه حسرتم بیش از سخن خون می چکد
Qəzəl 2456از سر خاک شهیدان سبزه گلگون میدمدچون نباشد لالهگون تیغی که از خون میدمد؟
Qəzəl 2457شمع روشن شد چو اشک از دیده بینا فشاندخوشه ای برداشت هر کس دانه ای اینجا فشاند
Qəzəl 2458دست چون عیسی زدنیا پاک می باید فشاندگرد ره در دامن افلاک می باید فشاند
Qəzəl 2459عمر رفت و خار خارش در دل بیتاب ماندمشت خاشاکی درین ویرانه از سیلاب ماند
Qəzəl 246در گذر ای آسمان از وادی آزار ماشیشه خود را مزن بر سنگ بی زنهار ما
Qəzəl 2460هر که در زنجیر آن مشکین سلاسل ماند ماندعقده ای کز پیچ و تاب زلف در دل ماندماند
Qəzəl 2461از حجاب عشق دل از وصل او نومید ماندروی مه ناشسته در سرچشمه خورشید ماند
Qəzəl 2462عاقبت در سینه ام دل از تپیدن بازماندبس که پر زد درقفس این مرغ از پرواز ماند
Qəzəl 2463مال رفت از دست و چشم خواجه در دنبال مانداز دو صد خرمن، تهی چشمی به این غربال ماند
Qəzəl 2464از غبار خط دهان تنگ او پوشیده مانددیدنی نادیده و نادیدنی در دیده ماند
Qəzəl 2465بدعت برگرد سرگشتن گر از پروانه مانددور گردیها زمعشوق از من دیوانه ماند
Qəzəl 2466از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نمانددر قفس از جوش گل از بهر بلبل جا نماند
Qəzəl 2467Atəşi-eşqə yanan qaldı bu aləmdə? Hanı?Bizlə həmsöhbət olan qaldı bu aləmdə? Hanı?
Qəzəl 2468حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند
Qəzəl 2469آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند
Qəzəl 247از ته دل نیست در میخانه استغفار ماخوابها در پرده دارد دیده بیدار ما
Qəzəl 2470اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اندگوشه دامان به دامان توکل بسته اند
Qəzəl 2471خاکسارانی که همت بر تحمل بسته انددست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند
Qəzəl 2472از سر زانوی خود آیینه دارت داده اندبنگر این آیینه از بهر چه کارت داده اند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.