Qəzəl 2451

سر و بالای تو فریاد از لب جو می‌کشدآب را بر خاک از رفتار دلجو می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2452

از سر پر آرزو دل زردرویی می کشدعاقل از بالای جاهل زردرویی می کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2453

آن رخ گلرنگ می باید زصهبا بشکفدسهل باشد غنچه گل بشکفد یا نشکفد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2454

حسرت از منقار خون‌آلود بلبل می‌چکدپاکدامانی چون شبنم از رخ گل می‌چکد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2455

نه همین از حرف دردآلود من خون می چکدکز نگاه حسرتم بیش از سخن خون می چکد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2456

از سر خاک شهیدان سبزه گلگون می‌دمدچون نباشد لاله‌گون تیغی که از خون می‌دمد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2457

شمع روشن شد چو اشک از دیده بینا فشاندخوشه ای برداشت هر کس دانه ای اینجا فشاند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2458

دست چون عیسی زدنیا پاک می باید فشاندگرد ره در دامن افلاک می باید فشاند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2459

عمر رفت و خار خارش در دل بیتاب ماندمشت خاشاکی درین ویرانه از سیلاب ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 246

در گذر ای آسمان از وادی آزار ماشیشه خود را مزن بر سنگ بی زنهار ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2460

هر که در زنجیر آن مشکین سلاسل ماند ماندعقده ای کز پیچ و تاب زلف در دل ماندماند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2461

از حجاب عشق دل از وصل او نومید ماندروی مه ناشسته در سرچشمه خورشید ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2462

عاقبت در سینه ام دل از تپیدن بازماندبس که پر زد درقفس این مرغ از پرواز ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2463

مال رفت از دست و چشم خواجه در دنبال مانداز دو صد خرمن، تهی چشمی به این غربال ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2464

از غبار خط دهان تنگ او پوشیده مانددیدنی نادیده و نادیدنی در دیده ماند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2465

بدعت برگرد سرگشتن گر از پروانه مانددور گردیها زمعشوق از من دیوانه ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2466

از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نمانددر قفس از جوش گل از بهر بلبل جا نماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2467

Atəşi-eşqə yanan qaldı bu aləmdə? Hanı?Bizlə həmsöhbət olan qaldı bu aləmdə? Hanı?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2468

حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2469

آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 247

از ته دل نیست در میخانه استغفار ماخوابها در پرده دارد دیده بیدار ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2470

اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اندگوشه دامان به دامان توکل بسته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2471

خاکسارانی که همت بر تحمل بسته انددست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2472

از سر زانوی خود آیینه دارت داده اندبنگر این آیینه از بهر چه کارت داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.