Qəzəl 2473

بهر قطع گفتگو تیغ زبانت داده اندتو گمان داری که از بهر بیانت داده اند

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2474

ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اندگریه ای سوزانتر از اشک کبابم داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2475

عشق بالا دست وجان بیقرارم داده اندساغر لبریز و دست رعشه دارم داده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2476

منت ایزد را که طبع بی نیازم داده اندجان آگاه و زبان نکته سازم داده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2477

Getmə sən dərdin üçün hər adama dərmana,Yusifi qardaşının məkri salıb zindana.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2478

از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اندنه فلک را پرده دار اخگر ما کرده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2479

حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کرده‌اندچشمه آیینه را خس‌پوش جوهر کرده‌اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 248

از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2480

Yəqin o bal gülüşə süd qatılıb, bir də şəkərCan alan ləblər isə duzludu, bilsən, nə qədər?!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2481

گوشه‌گیرانی که رو در خلوت دل کرده‌اندرشته جان را خلاص از مهره گِل کرده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2482

خشم را روشندلان در حِلم پنهان کرده‌اندآتش سوزنده را بر خود گلستان کرده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2483

گلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده‌اندصد جگر افشرده تا یک جام پرخون کرده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2484

وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اندمهر گل از دوربینی بر گلاب افکنده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2485

از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اندخویش را از آب حیوان در سراب افکنده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2486

شوخ‌چشمان درد بیش و کم به دل افزوده‌اندورنه ارباب رضا از بیش و کم آسوده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2487

دوربینانی که در پرداز دل کوشیده‌اندچهره صبح قیامت را همین جا دیده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2488

تن‌پرستانی که در تضییع آب و دانه‌انددر ریاض آفرینش سبزه بیگانه‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2489

از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلندمهر خاموشی در آتش چون زند بر لب سپند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 249

می نماید پایکوبان دار را منصور ماتاک را آتش عنان سازد می پر زور را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2490

تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمندبر فلک ماه تمام از هاله شد زناربند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2491

پای رفتن از حریم او کجا دارد سپند؟در تماشاگاه او پا در حنا دارد سپند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2492

از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختنداز غبار خاطر مجنون بیابان ساختند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2493

در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختندلاله ها پیمانه خود را به صحرا ریختند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2494

خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدنداصلشان چون بود از گل، خرج آب و گل شدند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.