ساده لوحانی که درد خود به درمان داده اند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ساده لوحانی که درد خود به درمان داده انددامن یوسف زدست از مکر اخوان داده اند
محرمان کعبه مقصود، از تار نفسجامه احرام خود چون صبح سامان داده اند
یک گل بی خار گردیده است در چشمم جهانتا مرا چون شبنم گل چشم حیران داده اند
نیست غافل عاشق از پاس ادب در بیخودیعندلیب مست را سر در گلستان داده اند
ناله زنجیر دارد حلقه چشم غزالتا من دیوانه را سر در بیابان داده اند
اهل دنیا حلقه بیرون در گردیده اندهمچو زنبور عسل تا خانه سامان داده اند
عارفان را شکوه ای از گردش افلاک نیستاختیار کشتی خود را به طوفان داده اند
زیر بار منت گردون دو تا گردیده امهمچو ماه نو مرا تا یک لب نان داده اند
گفتگوی ماست بی حاصل، وگرنه مور رامزد گفتار از شکرخند سلیمان داده اند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از دل پرخون و آه آتشین و اشک گرمآنچه می باید مرا صائب به سامان داده اند
Getmə sən dərdin üçün hər adama dərmana,Yusifi qardaşının məkri salıb zindana.
Zəncirin halqasına bənzəyir o ahu gözü,Məni zəncirləyərək etdi axır divanə.
Bir tikansız gülə bənzətdi cahan gözlərimi,Güldü nərgiz, dedi bu göz yaşıma şehdanə.
Arifin qorxusu yox gərdişi-dövrandan, inan,Gəmini tapşırıb ümmandakı o tufana.
Sən bizə baxma, qarışqa dil açıb dinsə əgər,Şah Süleyman gülüşün muzd verər, bil ki, ona.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Odlu ah, qanlı sinə, göz yaşı, Saib, dilədin,Bunu da verdi sənə, varmı sözün dövrana?!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2477
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Bir kimsə yox izhar edim dərdimi,Deyim, dursun dərdə dərman eləsin.
Oldu: Bürci-nəhsə düşdü kövkəbi-bəxtimBürci-nəhsə düşdü kövkəbi-bəxtim,Fələk zülmü mənə nümayan oldu,
BağlarıBir gözəl görmüşəm bizim ellərdə,Üzündə sezmişəm busə bağları.
Tiflisin TərifiMəcmu hər vilayətdən ağırdı dağı TiflisinBahar çağı cənnətə oxşuyur bağı Tiflisin