Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
Kim deyir ki, bir yerə çatmaz bizim hər dadımız?Dağı yerdən oynadıbdır ahımız, fəryadımız.
Qəzəl 2430از وصال یار داغ حسرت من تازه شدهمچو صبح از مهر تابان قسمتم خمیازه شد
Qəzəl 2431هر سخنسازی به آن آیینه رو همخانه شدطوطی بی طالع ما سبزه بیگانه شد
Qəzəl 2432آشنای حق شد آن کس کز جهان بیگانه شدهر که زین دریا برآمد گوهر یکدانه شد
Qəzəl 2433از سیاهی دل به تقصیرات خود بینا نشدمستی طاوس کم از عیب پیش پا نشد
Qəzəl 2434درد من خاطرنشان یار بیپروا نشدخدمت چشم ترم در راه او مجرا نشد
Qəzəl 2435ماند دلتنگ آن که باغ دلگشای خود نشددربدر افتاد هر کس آشنای خود نشد
Qəzəl 2436از تماشایی صفای روی جانان کم نشدعالمی گل چید و برگی زین گلستان کم نشد
Qəzəl 2437روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشدهمچو روی نیل بر مصرش روان فرمان نشد
Qəzəl 2438هرگز از شاخ گلی آغوش من رنگین نشداز لب یاقوتیی دندان من خونین نشد
Qəzəl 2439عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشدزال را سیمرغ می باید به زیر پر کشد
Qəzəl 244از کمر بیرون نیامد تیشه فرهاد ماکوه را برداشت از جا، ناله و فریاد ما
Qəzəl 2440زلف چون قلاب او آب از دل آهن کشدریشه جوهر برون زآیینه روشن کشد
Qəzəl 2441نقطه خال لبت خط بر سویدا میکشددر گوشت حلقه در گوش ثریا میکشد
Qəzəl 2442منعم از دلبستگی آزار دنیا میکشدتا گهر دارد صدف تلخی ز دریا میکشد
Qəzəl 2443عشق یکسان ناز درویش و توانگر میکشداین ترازو سنگ و گوهر را برابر میکشد
Qəzəl 2444هرکه را از خانه بیرون جذبه دل میکشدحلقه از نقش قدم در گوش منزل میکشد
Qəzəl 2445زخم گل آب از نوای آبدارم میکشدشور بلبل خجلت از جوش بهارم میکشد
Qəzəl 2446غافلی کز دل نفس بییاد یزدان میکشددلوی خود خالی برون از چاه کنعان میکشد
Qəzəl 2447Sürünər torpaq ilə, zülfü yerə şanə çəkər,Açar hərdən yaxasın, gərdənini yanə çəkər.
Qəzəl 2448کی سر از تیغ شهادت جان روشن می کشد؟شمع در راه نسیم صبح گردن می کشد
Qəzəl 2449تیرگی از مد احسان جان روشن می کشدرشته میل آتشین در چشم سوزن می کشد
Qəzəl 245صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ماکوه می دزدد کمر در زیر بار درد ما
Qəzəl 2450گرچه عمری شد صبا مشق ریاحین می کشدخجلت روی زمین زان خط مشکین می کشد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.