Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟کاروان شبنم از ریگ روان چون بگذرد؟
Qəzəl 2343لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرددر مذاق لعل، آب و رنگ را خوناب کرد
Qəzəl 2344خط لب لعل ترا بی آب نتوانست کردنقش، کم آب از عقیق ناب نتوانست کرد
Qəzəl 2345Ürəyin dərdlərinə əql də imdad etməz,Bu viran qəlbimi heç kimsə, bil, abad etməz.
Qəzəl 2346چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرداین دخان چشم مرا نمناک نتوانست کرد
Qəzəl 2347در غبار خط همان زلفش بود جویای دلخاک سیر از صید چشم دام نتوانست کرد
Qəzəl 2348چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرداین کتان را پاره از هم ماه نتوانست کرد
Qəzəl 2349عشق را پنهان دل دیوانه نتوانست کردگنج را پوشیده این ویرانه نتوانست کرد
Qəzəl 235چهره ات خورشید سیما می کند آیینه رالعل جان بخشت مسیحا می کند آیینه را
Qəzəl 2350تا گلستان را نهال قامتش آباد کردباغبان چندین خیابان سرو را آزاد کرد
Qəzəl 2351آنچه روی سخت من با سیلی استاد کردکی تواند بیستون با پنجه فرهاد کرد؟
Qəzəl 2352مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کردسرو را یک مصرع از قید خزان آزاد کرد
Qəzəl 2353کاوش مژگان او دل را قیامت زار کردخون گرم این مست خواب آلود را بیدار کرد
Qəzəl 2354مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرددامنم را چون صدف پر گوهر شهوار کرد
Qəzəl 2355هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد
Qəzəl 2356هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد
Qəzəl 2357کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کردشد سلیمان هر که دست خود حصار مور کرد
Qəzəl 2358خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کردکی به زنجیرش توان پا بسته تعمیر کرد؟
Qəzəl 2359هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کردبی توقف از جهان رنگ و بو پرواز کرد
Qəzəl 236Surətin sanki səməndər eləyər ayinəni,Gülüşün sinəsi gövhər eləyər ayinəni.
Qəzəl 2360روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کردزاهدان خشک را رندانه از سر باز کرد
Qəzəl 2361هر که در دنیای فانی زاد عقبی جمع کردقسمت امروز خورد و دل ز فردا جمع کرد
Qəzəl 2362دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کردکبک من در چنگل شهباز خود را جمع کرد
Qəzəl 2363گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کردگرد تهمت چاک پیراهن زرویش پاک کرد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.