Qəzəl 2277

لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچچون بید ندارد ثمر آن سرو روان هیچ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2278

در جبین کس نمی بینیم انوار صلاحریش و دستاری بجا مانده است ز آثار صلاح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2279

تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 228

شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه رابی قراری می دهد بال دگر پروانه را

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2280

قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبحچون توانم داد شرح نعمت الوان صبح؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2281

چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبحرفته رفته می کند گل داغ پنهانم چو صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2282

عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبحگل به دامن چیند از خورشید تابان همچو صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2283

خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبحمهره خورشید شایسته است بر بازوی صبح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2284

گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبحاز چه بر دوش ز خورشید سپر دارد صبح؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2285

نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبحسینه ای چاک نکردیم به اندازه صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2286

می زند موج پریزاد، صنمخانه صبحفیض موجی است سبکسیر ز پیمانه صبح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2287

خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبحچرخ یک تنگ شکر شد ز شکرباری صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2288

گر به اخلاص رخ خود به زمین سایی صبحروشن از خانه چو خورشید برون آیی صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2289

نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبحکه صد کتاب سخن هست در جریده صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 229

کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه رااختری پیوسته باشد در گذر پروانه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2290

منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبحکی طی شود به دو دم پیری و جوانی صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2291

قسم به خط لب ساقی و دعای قدحکه آب خضر نیرزد به رونمای قدح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2292

دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرحبه عاشقان دهد آن ماه چشم حیران طرح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2293

زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبحرطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2294

آفاق را کند به نفش مشکبار صبحباشد بهار عنبر شبهای تار صبح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2295

از بس مکدرست درین روزگار صبحاز دل نمی کشد نفس بی غبار صبح

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2296

لبریز از می شفق کن ایاغ صبحاز خشکی دماغ محور بر دماغ صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2297

از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبحدایم بود ز صدق طلب پخته نان صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2298

روشندلان به هر که رسیدند همچو صبحدادند جان، نفس نکشیدند همچو صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.