Qəzəl 219

دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله رامی کند در هفته ای گل خنده یکساله را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2190

در موج پریشانی ما فاصله ای نیستامروز به جمعیت ما سلسله ای نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2191

در معرکه عشق ز جرأت خبری نیستغیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2192

زین نقطه بود گردش پرگار فلکهاهر چند که ما را ز سویدا خبری نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2193

از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشتدر خلوت آیینه همان رو به قفا داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2194

در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشتلیک از ته دل روی توجه به نشان داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2195

رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2196

در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2197

ایام بهاران سبک از دیده ما رفتاز دست به هم سودنی این رنگ حنا رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2198

افسوس که ایام شریف رمضان رفتسی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2199

از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 220

سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله رادل چو نی سوراخ گردد دیده‌بان ناله را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2200

ای زلف تو شیرازه دیوان قیامتهم سلسله، هم سلسله جنبان قیامت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2201

قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2202

ای هر دو جهان خاک ره سرو روانتگردون مطوق یکی از فاختگانت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2203

چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2204

این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2205

در وطن جوهر سخن خوارستدر نگین نام رو به دیوارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2206

Fələyin çərxi hələ dövrə vurar,Başımız üstə onun aynası var.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2207

Arx kənarında hər ot neştərdir,Zəhəri yoxdu onun, şəkkərdir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2208

Varına eyləmə sən çox etibar,Günəşi göydə gəzən yerdə tapar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2209

سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 221

نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2210

در دل هر که ذوق شبگیرستخنده صبح، خنده شیرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.