Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله رامی کند در هفته ای گل خنده یکساله را
Qəzəl 2190در موج پریشانی ما فاصله ای نیستامروز به جمعیت ما سلسله ای نیست
Qəzəl 2191در معرکه عشق ز جرأت خبری نیستغیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست
Qəzəl 2192زین نقطه بود گردش پرگار فلکهاهر چند که ما را ز سویدا خبری نیست
Qəzəl 2193از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشتدر خلوت آیینه همان رو به قفا داشت
Qəzəl 2194در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشتلیک از ته دل روی توجه به نشان داشت
Qəzəl 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت
Qəzəl 2196در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت
Qəzəl 2197ایام بهاران سبک از دیده ما رفتاز دست به هم سودنی این رنگ حنا رفت
Qəzəl 2198افسوس که ایام شریف رمضان رفتسی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت
Qəzəl 2199از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت
Qəzəl 220سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله رادل چو نی سوراخ گردد دیدهبان ناله را
Qəzəl 2200ای زلف تو شیرازه دیوان قیامتهم سلسله، هم سلسله جنبان قیامت
Qəzəl 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت
Qəzəl 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانتگردون مطوق یکی از فاختگانت
Qəzəl 2203چرخ در تاب از تحمل ماستتیغ در آتش از تغافل ماست
Qəzəl 2204این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست
Qəzəl 2205در وطن جوهر سخن خوارستدر نگین نام رو به دیوارست
Qəzəl 2206Fələyin çərxi hələ dövrə vurar,Başımız üstə onun aynası var.
Qəzəl 2207Arx kənarında hər ot neştərdir,Zəhəri yoxdu onun, şəkkərdir.
Qəzəl 2208Varına eyləmə sən çox etibar,Günəşi göydə gəzən yerdə tapar.
Qəzəl 2209سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست
Qəzəl 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را
Qəzəl 2210در دل هر که ذوق شبگیرستخنده صبح، خنده شیرست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.