Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
واعظ نه ترا پایه گفتار بلندستآواز تو از گنبد دستار بلندست
Qəzəl 2125این هستی باطل چو شرر محض نمودستیک چشم زدن ره ز عدم تا به وجودست
Qəzəl 2126ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست
Qəzəl 2127شمع سر خاک شهدا لاله داغ استصد پیرهن این سوخته دل به ز چراغ است
Qəzəl 2128پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق استبرخاستن از جان، علم لشکر عشق است
Qəzəl 2129Bu göy nədi? – Bir gövhəri, dürdanəsi eşqin,Bəs gün nədi? – Atəş dolu bir xanəsi eşqin.
Qəzəl 213می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟
Qəzəl 2130Arif nəzərində bu kiçik lanə böyükdür,Nadan nə bilir ki, axı divanə böyükdür!
Qəzəl 2131خورشید ترا از خط شبرنگ وبال استچون سایه قدم پیش نهد وقت زوال است
Qəzəl 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟خورشید و نظربازی روزن چه خیال است؟
Qəzəl 2133جمعیت خاطر ز پریشانی عقل استمعموری این ملک ز ویرانی عقل است
Qəzəl 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است
Qəzəl 2135De görüm, məskən olub Kəbə, ya bütxanə sənə?Ey evi bərbad olan, hardadı bəs xanə sənə?
Qəzəl 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است
Qəzəl 2137Gül köynəyini parçalayan, bəlkə, nəsimdir?Vaxtsız gülüşü qönçəyə dəhşətli qənimdir.
Qəzəl 2138طوطی ز سخن صیقل آیینه جان استآن را که سخن سبز کند خضر زمان است
Qəzəl 2139درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان است
Qəzəl 214Qoy qopardım mən, atım dərd dolu qəlbi sinədən,Kimdi od parçasına sinəsini məskən edən?
Qəzəl 2140در وصل، دل از هجر فزون دل نگران استآوارگی تیر در آغوش کمان است
Qəzəl 2141محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان استبیداری حیرت زدگان خواب گران است
Qəzəl 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است
Qəzəl 2143چون آینه هر دل که ز روشن گهران استدر نقش بد و نیک به حیرت نگران است
Qəzəl 2144دل بر شکن طره دلدار گران استفریاد که این نغمه بر این تار گران است
Qəzəl 2145دل نقطه بسم الله دیوان جنون استجان رشته شیرازه فرقان جنون است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.