Qəzəl 2080

بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشتاین سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2081

آسان نمی توان به سراپای ما گذشتنتوان به بال موج ز دریای ما گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2082

امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشتاین رشته با هزار گره زین گهر گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2083

کارم شب وصال به پاس نظر گذشتفصل بهار من به ته بال و پر گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2084

سر جوش عمر من به هوا و هوس گذشتته جرعه اش به آه و فغان (چون) جرس گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2085

روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشتچون خامه مد زخم من از استخوان گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2086

تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشتاز سنگ، لعل چون عرق از پیرهن گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2087

از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافتجان این زمین سوخته از یک شراره یافت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2088

یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافتصد حرف آشنا زد و یک آشنا نیافت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2089

از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفتمظلوم ظالمی که به پای حساب رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 209

از غبار خط فزون شد روشنایی دیده راتوتیای چشم باشد خاک، طوفان دیده را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2090

از خط حلاوت لب جانان به گرد رفتاز جوش مور این شکرستان به گرد رفت

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2091

صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2092

هر عاشق از رهی به حریم وصال رفتمجنون پی سیاهی چشم غزال رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2093

نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفتیوسف به ریسمان برادر به چاه رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2094

هر زنده دل که جا به مقام رضا گرفتاز تیغ، فیض سایه بال هما گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2095

چشمی که از غبار خطش توتیا گرفتاز اشک خویش دامن آب بقا گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2096

دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2097

بتوان به آه کام دل از آسمان گرفتزور کمان به گرمی آتش توان گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2098

دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2099

کام از جهانِ دون به هوس می‌توان گرفتاین شهد ریزه را به مگس می‌توان گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 210

از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده رامی شود گاهی به برگ کاه حاجت، دیده را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2100

چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2101

Bu könül get-gedə o ləl-ləbin rənginə düşdü, düşdü,Kuzə öz ixtiyarın verdi, meyin çənginə düşdü, düşdü.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.