Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفتاین دل رمیده را به چه تدبیر می گرفت؟
Qəzəl 2103گر در میان هوا چو حبابت نمی گرفتدریا به هیچ و پوچ حسابت نمی گرفت
Qəzəl 2104از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت
Qəzəl 2105تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت
Qəzəl 2106از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت
Qəzəl 2107ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداختپیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت
Qəzəl 2108زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت
Qəzəl 2109زان خانه برانداز که از خانه زین خاستچندان ز جهان گرد برآمد که زمین خاست
Qəzəl 211از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره رانیست از رطل گران اندیشه ای میخواره را
Qəzəl 2110در چشم غلط بین نبود وضع جهان راستچون جوی بود کج، نرود آب روان راست
Qəzəl 2111جمعیت اسباب، حجاب نظر ماستهر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست
Qəzəl 2112مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست
Qəzəl 2113آیینه خورشید دل بی هوس ماستبیداری آفاق چو صبح از نفس ماست
Qəzəl 2114خمخانه افلاک تهی ساخته ماستدیری است که این میکده پرداخته ماست
Qəzəl 2115تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاستاین سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست
Qəzəl 2116چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب استکز روی عرقناک تو در عالم آب است
Qəzəl 2117بر هر که نظر می فکنم مست و خراب استبیداری این طایفه خمیازه خواب است
Qəzəl 2118در عالم فانی که بقا پا به رکاب استگر زندگی خضر بود نقش بر آب است
Qəzəl 2119جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است
Qəzəl 212در شکایت ریختی دندان نعمت خواره راکهنه کردی در ورق گردانی این سی پاره را
Qəzəl 2120در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است
Qəzəl 2121آفاق منور ز رخ انور صبح استاین دایره را چشم و چراغ اختر صبح است
Qəzəl 2122روشنگر آیینه دلها دم صبح استاین روح نهان در نفس مریم صبح است
Qəzəl 2123سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندستمجنون ترا دانه زنجیر سپندست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.