Qəzəl 2102

از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفتاین دل رمیده را به چه تدبیر می گرفت؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2103

گر در میان هوا چو حبابت نمی گرفتدریا به هیچ و پوچ حسابت نمی گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2104

از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2105

تنها نه اشک راز مرا جسته جسته گفتغماز رنگ هم به زبان شکسته گفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2106

از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2107

ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداختپیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2108

زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخترخسار تو اخگر به گریبان من انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2109

زان خانه برانداز که از خانه زین خاستچندان ز جهان گرد برآمد که زمین خاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 211

از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره رانیست از رطل گران اندیشه ای میخواره را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2110

در چشم غلط بین نبود وضع جهان راستچون جوی بود کج، نرود آب روان راست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2111

جمعیت اسباب، حجاب نظر ماستهر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2112

مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2113

آیینه خورشید دل بی هوس ماستبیداری آفاق چو صبح از نفس ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2114

خمخانه افلاک تهی ساخته ماستدیری است که این میکده پرداخته ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2115

تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاستاین سیل، بلنگر ز گرانباری دلهاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2116

چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب استکز روی عرقناک تو در عالم آب است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2117

بر هر که نظر می فکنم مست و خراب استبیداری این طایفه خمیازه خواب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2118

در عالم فانی که بقا پا به رکاب استگر زندگی خضر بود نقش بر آب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2119

جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 212

در شکایت ریختی دندان نعمت خواره راکهنه کردی در ورق گردانی این سی پاره را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2120

در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2121

آفاق منور ز رخ انور صبح استاین دایره را چشم و چراغ اختر صبح است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2122

روشنگر آیینه دلها دم صبح استاین روح نهان در نفس مریم صبح است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2123

سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندستمجنون ترا دانه زنجیر سپندست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.