Qəzəl 2059

از چشم ما سرشک فشاندن کمال نیستاین خانه را به آب رساندن کمال نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 206

دل سیه سازد در و دیوار، سودا کرده راشهر زندان است روی دل به صحرا کرده را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2060

در کاروان ما جرس قال و قیل نیستدر عالم مشاهده راه دلیل نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2061

در نامجو شرافت ذاتی تمام نیستیاقوت چون عقیق مقید به نام نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2062

تا هست اثر ز عاشق شیدا تمام نیستناگشته موج محو به دریا تمام نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2063

بر کافران خدای جهان گر رحیم نیستچون زلف را ز آتش روی تو بیم نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2064

Dostluğun çox şərti var, ancaq qanında yox sənin,Dost üçün şam tək alışmaq da canında yox sənin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2065

سر رشته امید ز رحمت گسسته نیستتا لب گشاده است در توبه بسته نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2066

مقبول نیست طاعت هر کس شکسته نیستاستاده را ثواب نماز نشسته نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2067

محوم چنان که در دل تنگم اراده نیستدر شیشه ام ز جوش پری جای باده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2068

از حسن خلق رتبه همت زیاده نیستدست و دل گشاده چو روی گشاده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2069

تا آدمی خمش نشود برگزیده نیستصهبا ز جوش تا ننشیند رسیده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 207

می کند پامال، تن آخر دل آسوده رامی شود دامن کفن این پای خواب آلوده را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2070

ماتم سرای خاک مقام نظاره نیستاینجا گلی بغیر گریبان پاره نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2071

دور قمر چو گردش چشم پیاله نیستبا کودکی نشاط شراب دو ساله نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2072

یک آفریده از ته دل شادمانه نیستفرقی میان پیر و جوان زمانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2073

ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیستیاقوت وار آتش ما را زبانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2074

از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشتهر ذره از فروغ تو چشم پر آب داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2075

ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشتدریا ز تشنه آب نخواهد دریغ داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2076

هر کس ز تیغ غمزه او سر دریغ داشتجام سفالی از لب کوثر دریغ داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2077

گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشتآیینه در کف از عرق انفعال داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2078

دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشتاغیار را به باطن مهر و وفا گذاشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2079

روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشتاز شرم، لاله پای به کوه و کمر گذاشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 208

کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.