Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
از چشم ما سرشک فشاندن کمال نیستاین خانه را به آب رساندن کمال نیست
Qəzəl 206دل سیه سازد در و دیوار، سودا کرده راشهر زندان است روی دل به صحرا کرده را
Qəzəl 2060در کاروان ما جرس قال و قیل نیستدر عالم مشاهده راه دلیل نیست
Qəzəl 2061در نامجو شرافت ذاتی تمام نیستیاقوت چون عقیق مقید به نام نیست
Qəzəl 2062تا هست اثر ز عاشق شیدا تمام نیستناگشته موج محو به دریا تمام نیست
Qəzəl 2063بر کافران خدای جهان گر رحیم نیستچون زلف را ز آتش روی تو بیم نیست
Qəzəl 2064Dostluğun çox şərti var, ancaq qanında yox sənin,Dost üçün şam tək alışmaq da canında yox sənin.
Qəzəl 2065سر رشته امید ز رحمت گسسته نیستتا لب گشاده است در توبه بسته نیست
Qəzəl 2066مقبول نیست طاعت هر کس شکسته نیستاستاده را ثواب نماز نشسته نیست
Qəzəl 2067محوم چنان که در دل تنگم اراده نیستدر شیشه ام ز جوش پری جای باده نیست
Qəzəl 2068از حسن خلق رتبه همت زیاده نیستدست و دل گشاده چو روی گشاده نیست
Qəzəl 2069تا آدمی خمش نشود برگزیده نیستصهبا ز جوش تا ننشیند رسیده نیست
Qəzəl 207می کند پامال، تن آخر دل آسوده رامی شود دامن کفن این پای خواب آلوده را
Qəzəl 2070ماتم سرای خاک مقام نظاره نیستاینجا گلی بغیر گریبان پاره نیست
Qəzəl 2071دور قمر چو گردش چشم پیاله نیستبا کودکی نشاط شراب دو ساله نیست
Qəzəl 2072یک آفریده از ته دل شادمانه نیستفرقی میان پیر و جوان زمانه نیست
Qəzəl 2073ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیستیاقوت وار آتش ما را زبانه نیست
Qəzəl 2074از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشتهر ذره از فروغ تو چشم پر آب داشت
Qəzəl 2075ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشتدریا ز تشنه آب نخواهد دریغ داشت
Qəzəl 2076هر کس ز تیغ غمزه او سر دریغ داشتجام سفالی از لب کوثر دریغ داشت
Qəzəl 2077گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشتآیینه در کف از عرق انفعال داشت
Qəzəl 2078دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشتاغیار را به باطن مهر و وفا گذاشت
Qəzəl 2079روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشتاز شرم، لاله پای به کوه و کمر گذاشت
Qəzəl 208کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.