سبزه جوی شهد، نیشترست
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
سبزه جوی شهد، نیشترستحقه سبز زهر، پرشکرست
چشم پوشیده پرده دار دل استلب خامش نگاهبان سرست
زهر چشمش میان خندیدنهمچو بادام تلخ در شکرست
هر چه غیر از شراب، بار دل استهر چه جز نغمه است دردسرست
موشکافی هنر نمی باشدچشم از عیب دوختن هنرست
میوه ای نیست به ز آزادینتوان گفت سرو بی ثمرست
(حقه سر به مهر آبله امخونی صد کلید نیشترست)
(نگه سیر چشم غواصمآبخوردم ز چشمه گهرست)
(در دیاری که ما ضعیفانیمشعله راچشم همت از شررست)
(خنده صبح حشر با آن شورشب ما را نمکچش سحرست)
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از رگ ابر کلک من صائبدامن روزگار پرگهرست
Arx kənarında hər ot neştərdir,Zəhəri yoxdu onun, şəkkərdir.
Gözü yumma ki, könül pərdələnər,Ağzını yum ki, daha behtərdir.
O gülən gözlərin də mənası var,Göz badamdır, gülüş də şəkkərdir.
Meyi iç, bir də nəğməyə qulaq as,Qalanı boş, gərəksiz işlərdir.
Tükü dəlmək hünər deyil əsla,Eybini kim görürsə, rəhbərdir.
Qəvvasın gözlərində nuram mən,İçdiyim çeşmə deyil, gövhərdir.
Biz yer üstündə zəif bəndələrik,Bəxtimiz şöləsi yox əxtərdir.
Nə gözəl nemət imiş azadlıq,O, gözəllikdə sərvə bənzərdir.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Çün buluddan qopardı öz qələmin,Saibin hər kəlamı gövhərdir.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2207
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Əmim oğlu, məndən heç utanmadın,Üç ay keçdi bir yaylağa gəlmədin.
Səhər də, axşam da işlədi bağbanSəhər də, axşam da işlədi bağban,Verdi çiçəklərə diləklərini.
رسمَست هرکه داغ ِ جوان دید، دوستانرأفت برند حالت ِ آن داغ دیده را
Göydə uçan o boz quşlarGöydə uçan o boz quşlarTelin qədrini nə bilər?!