Qəzəl 2975

حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیردنمک در دیده بیدرد رنگ خواب می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2976

به خواب آن چشم دل از عاشق ناشاد می گیردبه چشم بسته صید خویش این صیاد می گیرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2977

سخن رنگ اثر از سینه افگار می گیردنسیم ساده دل بوی گل از گلزار می گیرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2978

چو شاهین بر سر دست آن شکار انداز می گیردتذرو رنگ از رخسار گل پرواز می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2979

دل از عاشق به شرم آن نرگس غماز می گیردشکار خود به چشم بسته این شهباز می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 298

زخم پنهانم اگر بیرون دهد خوناب‌هارنگ خون پیدا کند در صلب گوهر آب‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2980

شعور از زاهد خشک آن لب می نوش می گیردزسنگ خاره دل آن چشم بازیگوش می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2981

ز خون خویش تیغ دشمن من رنگ می‌گیرددلیر آن است کز دشمن سلاح جنگ می‌گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2982

اگرچه رنگ می‌گیرد ز مه هرجا بود سیبیاز آن سیب زنخدان ماه تابان رنگ می‌گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2983

به ابرام آن که از دنیاپرستان کام می گیردزریگ از چربدستی روغن بادام می گیرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2984

غباری از بیابان جنون بالا نمی گیردکه دل از سینه لیلی ره صحرا نمی گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2985

علایق دامن آزاده ما را نمی گیردکمند رشته مریم مسیحا را نمی گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2986

تن آسانی عنان زندگانی را نمی گیردگرانباری زمام کاروانی را نمی گیرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2987

زآه و دود عاشق حسن را کلفت نمی‌گیردکه آب زندگانی را دل از ظلمت نمی‌گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2988

فسون صبر در دل‌های پرخون در نمی‌گیردچو دریا بیکران افتد به خود لنگر نمی‌گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2989

کس از زلف پریشان خونبهای دل نمی گیردصبا را کس به خون لاله بسمل نمی گیرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 299

ای دل بیدار را از چشم مستت خواب‌هادیده را از پرتو روی تو فتح الباب‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2990

دل آزاده را هرگز غم عالم نمی‌گیردمسیحا را کمند رشتهٔ مریم نمی‌گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2991

زخونم رنگ آن رخساره گلگون نمی گیردکه چون تیغ آبدار افتاد رنگ خون نمی گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2992

چه دارد عالم فانی که استغنا توانم زد؟چه در دست است دنیا را که پشت پا توانم زد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2993

اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زدکف خاکی همان در چشم دنیا می توانم زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2994

به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازدزگرداب خطر خود را به مهد راحت اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2995

جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟زعقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2996

شکر در آب گوهر لعل خندان تو اندازدتبسم شور محشر در نمکدان تو اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.