Qəzəl 4895

هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدشخاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4896

خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برشمی نماید در صدف خود رافروغ گوهرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4897

در سر زینت خودآرا می رود آخر سرشحلقه فتراک طاووس است از بال و پرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4898

هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون می‌آید از خاکسترش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4899

Gah onu cübbədə, gah mən kəfəndə axtarıram,O girib qəlbimə, mən pirəhəndə axtarıram.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 490

خون ما گر سبب چهره آل است ترادر قدح ریز که چون شیر حلال است ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4900

گر کنند از رشته جانها زه پیراهنشاز لطافت رنگ گرداند بیاض گردنش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4901

آن که دارم در نظر دامن به کف پیچیدنشمی برد گیرایی از خوانهای ناحق، دیدنش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4902

می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوشچون سبوخالی شد ازمی بار می گرددبه دوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4903

پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4904

تا به همواری برآید کار درتندی مکوشبدخماری دارد ازپی این شراب خامجوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4905

می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4906

میکند جان درتن امید، لعل باده نوشروی آتشناک، خون بوسه می آرد به جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4907

با تن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوشپای در زنجیر داری، چشم از روزن بپوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4908

خون ما ازروی آتشناک می آید به جوشاز دم گرم بهاران خاک می آید به جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4909

می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوشداشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 491

Aləmi-mənadan, ey ki, xəbərin yoxdu sənin,Susmağından savayı, bir sipərin yoxdu sənin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4910

می شود تعجیل عمر از غفلت سرشار بیشسیل را سازد گرانسنگی سبکرفتار بیش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4911

در غریبی تابه چند افتدکسی ازیادخویش؟کو جنونی تا برآرم گرد از بنیاد خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4912

کاش می‌دیدی به چشم عاشقان رخسار خویشتا دریغ از چشم خود می‌داشتی دیدار خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4913

برگ عیش من بود رنگینی افکار خویشاز تماشای بهشتم فارغ از گلزار خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4914

زیر یک پیراهن از یک‌رنگیم با یار خویشبوی یوسف می‌کشم از چشم چون دستار خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4915

نیست رزقم تیر تخشی چون کمان ازتیر خویشقسمتم خمیازه خشکی است از نخجیر خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4916

جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویشگوهر از گرد یتیمی می کند تعمیر خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.