Qəzəl 4939

چه می پرسی ز احوال شرار ما و پروازشکه در یک نقطه طی شد جلوه انجام و آغازش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 494

طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟بوسه تاراج کنم زان لب می نوش ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4940

به خط است این نمایان گشته از طرف بناگوششکه شد گرد یتیمی سایه افکن درگوشش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4941

که حد دارد تواند شد طرف با حسن بیباکش ؟که با آن سرکشی چون سایه باشد سرو در خاکش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4942

گل اندامی که من دارم نظربرروی گلرنگشز رنگ آفتابی، آفتابی می شود رنگش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4943

چسان دل رانگه دارد کسی از چشم قتالش ؟که گیراتر ز شاهین است مژگان سبکبالش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4944

چسان در بر کشم گستاخ چون پیراهن اندامش؟که رنگ ازبوسه خورشید می بازد لب بامش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4945

چسان گستاخ گیرم بوسه ازلعل می آشامش؟که رنگ از بوسه خورشید می بازد لب بامش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4946

درآن محفل که از می برفروزد روی گلفامشمی لعلی تراود چون لب جام ازلب بامش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4947

اگر چه می زند آتش به عالم روی تابانشگلو تر می شود از دیدن سیب زنخدانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4948

خوشا قزوین و باغ شاه و گلگشت خیابانشکه از آیینه پیشانی صبح است میدانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4949

بلا جویی که من دارم نظر برچشم فنانشخطر دارد ترنج آفتاب از تیر مژگانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 495

نه به چشم و دل تنها نگرانیم تراهمچو دام از همه اعضا نگرانیم ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4950

چگونه جان برد صید از کمین چشم فتانش؟که گیراتر بود از خون ناحق تیغ مژگانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4951

ز گرد سرمه نتوان دید درچشم سخندانشمگر این گردرا بشکافدازهم تیرمژگانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4952

رگ ابری است آن لبهای نوخط، بوسه بارانشکه عمر جاودان بخشد به عاشق مد احسانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4953

به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4954

به جوش آرد شراب شوق را رخسار گلگونشگریبان می درد خمیازه از لبهای میگونش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4955

اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4956

شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4957

اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینشچه بیتابانه می چسبد به دل لبهای شیرینش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4958

بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینشبه جوش آورد خون بوسه را دست نگارینش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4959

شود دیوانه آخر هر که سودایی است همراهشسر از صحرا برآرد هرکه صحرایی است همراهش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 496

باغبان در نگشوده است گلستان ترابو نکرده است صبا سیب زنخدان ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.