Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
بده می که بر قلب گردون زنیم!ازین شیشه چون رنگ بیرون زنیم
Qəzəl 5965از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدانیک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان
Qəzəl 5966خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟
Qəzəl 5967سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟خار و خس کی بر دل سیلاب می گردد گران؟
Qəzəl 5968از نگاه خیره چشم یار می گردد گراناز عیادت دایم این بیمار می گردد گران
Qəzəl 5969دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران
Qəzəl 597خمار می نکند زرد ارغوان تراخزان نسیم بهارست گلستان ترا
Qəzəl 5970بر سر آشفتگان دستار می باشد گرانکف بر این سیل سبکرفتار می باشد گران
Qəzəl 5971می کند گل زردرویی از شراب دیگراندردسر می گردد افزون از گلاب دیگران
Qəzəl 5972شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان
Qəzəl 5973خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان
Qəzəl 5974بر سر بالین بی دردان گل احمر فشانعاشقان را سوزن الماس در بستر فشان
Qəzəl 5975ای فدای چشم مخمور تو خواب عاشقانوی بلاگردان زلفت پیچ و تاب عاشقان
Qəzəl 5976باده گلگون نمی آید به کار عاشقاناز لب میگون خود بشکن خمار عاشقان
Qəzəl 5977ساده است از نقش انجم آسمان عاشقاناین نشان از بی نشان دارد روان عاشقان
Qəzəl 5978از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگاندر حرم محراب می جویند این نادیدگان
Qəzəl 5979فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگانرفته اند از حلقه ماتم برون دیوانگان
Qəzəl 598مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود رانگاه دار چو آیینه در نمد خود را
Qəzəl 5980سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلاننیست چیزی غیر بوی گل غذای بلبلان
Qəzəl 5981مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان
Qəzəl 5982مبتلای آرزوی نفس را عاقل مخوانعنکبوت رشته طول امل را دل مخوان
Qəzəl 5983کرسی دارست اوج اعتبار این جهاندل منه بر دولت ناپایدار این جهان
Qəzəl 5984هر کسی کرده است چیزی خوش ز نعمای جهانوقت را خوش کرده ام من از خوشی های جهان
Qəzəl 5985اول ما نیستی و آخر ما نیستی استهستی پا در رکاب ماست خوابی در میان
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.