Qəzəl 5964

بده می که بر قلب گردون زنیم!ازین شیشه چون رنگ بیرون زنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5965

از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدانیک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5966

خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5967

سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟خار و خس کی بر دل سیلاب می گردد گران؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5968

از نگاه خیره چشم یار می گردد گراناز عیادت دایم این بیمار می گردد گران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5969

دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 597

خمار می نکند زرد ارغوان تراخزان نسیم بهارست گلستان ترا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5970

بر سر آشفتگان دستار می باشد گرانکف بر این سیل سبکرفتار می باشد گران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5971

می کند گل زردرویی از شراب دیگراندردسر می گردد افزون از گلاب دیگران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5972

شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5973

خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5974

بر سر بالین بی دردان گل احمر فشانعاشقان را سوزن الماس در بستر فشان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5975

ای فدای چشم مخمور تو خواب عاشقانوی بلاگردان زلفت پیچ و تاب عاشقان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5976

باده گلگون نمی آید به کار عاشقاناز لب میگون خود بشکن خمار عاشقان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5977

ساده است از نقش انجم آسمان عاشقاناین نشان از بی نشان دارد روان عاشقان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5978

از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگاندر حرم محراب می جویند این نادیدگان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5979

فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگانرفته اند از حلقه ماتم برون دیوانگان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 598

مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود رانگاه دار چو آیینه در نمد خود را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5980

سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلاننیست چیزی غیر بوی گل غذای بلبلان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5981

مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5982

مبتلای آرزوی نفس را عاقل مخوانعنکبوت رشته طول امل را دل مخوان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5983

کرسی دارست اوج اعتبار این جهاندل منه بر دولت ناپایدار این جهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5984

هر کسی کرده است چیزی خوش ز نعمای جهانوقت را خوش کرده ام من از خوشی های جهان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5985

اول ما نیستی و آخر ما نیستی استهستی پا در رکاب ماست خوابی در میان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.