Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
با لب او کار دندان می کند سین سخنزین سبب کم حرف افتاده است آن شیرین دهن
Qəzəl 5987شد ز پیری ها مرا گوش گران مهر دهنچون زبان آور شوم چون بسته شد راه سخن؟
Qəzəl 5988عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختنزر خالص را محابا نیست از بگداختن
Qəzəl 5989شمه ای از حیرت عشق است دل پرداختنبا هزار آیینه در کف خویش را نشناختن
Qəzəl 599چه غم ز آه من آن خط روح پرور را؟که برگریز نباشد بهار عنبر را
Qəzəl 5990در کهنسالی نفس را راست نتوان ساختنراست ناید با کمان حلقه تیر انداختن
Qəzəl 5991بی تحمل خصم را هموار نتوان ساختنگل ز زخم خار شد امن از سپر انداختن
Qəzəl 5992چیست جان تا زیر تیغ یار نتوان باختن؟سهل باشد پیش آب زندگی جان باختن
Qəzəl 5993فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن
Qəzəl 5994از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختنهمچو طفلان هر طرف بهر تماشا تاختن
Qəzəl 5995چند چون خامان نظر بر ماهتاب انداختن؟تا کی این مشت نمک در چشم خواب انداختن؟
Qəzəl 5996گر چو غواصان توانی پای از سر ساختنمی توانی جیب و دامن پرز گوهر ساختن
Qəzəl 5997چند بزم باده پنهان از حریفان ساختن؟خویش را آراستن، آیینه پنهان ساختن
Qəzəl 5998آن خرابم کز زبانم حرف نتوان ساختنبیش ازین ما را مروت نیست ویران ساختن
Qəzəl 5999تا چون درویشان توان با گاه گاهی ساختناز سبک مغزی است با زرین کلاهی ساختن
Qəzəl 600ز درد و داغ چه پرواست دردپرور را؟که آب زندگی آتش بود سمندر را
Qəzəl 6000دل به حرف پوچ تا کی شاد خواهی ساختن؟مصحف خود چند کاغذ باد خواهی ساختن؟
Qəzəl 6001نیستم در عشق کافر ماجرای سوختنمیدهم جان همچو هندو از برای سوختن
Qəzəl 6002نیست آسان خون نعمتهای الوان ریختنبرگریزان مکافات است دندان ریختن
Qəzəl 6003بر سبکروحان گران نبود بپا برخاستنبر گرانجانان بود مشکل ز جا برخاستن
Qəzəl 6004چون صدف تا چند پیش ابر دست افراشتن؟اشک حسرت را فرو خوردن، گهر پنداشتن
Qəzəl 6005نیست معشوقی همین زلف چلیپا داشتندردسر بسیار دارد پاس دلها داشتن
Qəzəl 6006پیش اهل دل ادب منظور باید داشتنبا کمال قرب خود را دور باید داشتن
Qəzəl 6007پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتننیست ممکن موج از آب روان برداشتن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.