Qəzəl 6008

راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6009

کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتنسهل کاری نیست اخگر در گریبان داشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 601

شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش راکه سوختن نبود اشتهای آتش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6010

اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6011

موج دریا را نباشد اختیار خویشتندست بردار از عنان گیر و دار خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6012

به که غافل باشد آن سرو روان از خویشتنورنه خواهد گشت از غیرت نهان از خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6013

چند چون طاوس باشی محو بال خویشتن؟زیر پای خود نبینی از جمال خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6014

آدمی را نیست خصمی چون جمال خویشتنحلقه فتراک طاوس است بال خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6015

تندخویان می زنند آتش به جان خویشتنمی خورد دل شمع دایم از زبان خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6016

برده ام تا از سر کویت نشان خویشتنهم به جان تو که بیزارم ز جان خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6017

هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتنمی نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6018

عشق در بند گران است از وفای خویشتنبید مجنون است خود زنجیر پای خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6019

پیش هر تلخی نریزم آبروی خویشتنمی خورم قند از شکست آرزوی خویشتن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 602

ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟نسیم، بال و پر سرکشی است آتش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6020

حق گوهر چیست، آب و رنگ گوهر یافتننیست تحسینی سخن را بهتر از دریافتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6021

در محبت راز سر پوشیده نتوان یافتندر قیامت نامه پیچیده نتوان یافتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6022

سر به زانوماندگان را طاق می گردد سخنچون مه نو شهره آفاق می گردد سخن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6023

در لب جان پرور جانان نمی ماند سخندر حجاب غیب هم پنهان نمی ماند سخن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6024

دل مدام از خط و زلف یار می گوید سخنهر که سودایی شود بسیار می گوید سخن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6025

نیست از منصور اگر مستانه می گوید سخناز زبان شمع این پروانه می گوید سخن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6026

هر که باشد چون قلم از سینه چاکان سخنسرنمی پیچد به تیغ از خط فرمان سخن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6027

می نشاند آن دهان تنگ را در خون سخنکار دندان می کند با آن لب میگون سخن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6028

می شود نقل مجالس چون شود شیرین سخنهمچو خون پنهان نمی ماند چو شد رنگین سخن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6029

چون قلم آن را که در سر هست سودای سخنسر نمی پیچد به زخم تیغ از پای سخن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.