Qəzəl 6095

می گذشت از پرده های آسمان فریاد منبرنمی آید کنون از آشیان فریاد من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6096

هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6097

چون زند موج حلاوت کلک شکر بار منپسته خندان شود لب بسته از گفتار من

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6098

نست چون مژگان بلند و پست در گفتار منتیر یک ترکش ز همواری بود افکار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6099

چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟تا به کی تلقین خون مرده باشد کار من؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 610

ز خاک کوی تو پرواز مشکل است مراکه از گرانی جان، کوه بر دل است مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6100

می زداید بی کسی زنگ از دل افگار مناز پرستاران گرانتر می شود بیمار من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6101

آه می دزدد نفس در سینه افگار منغنچه می خسبد نسیم صبح در گلزار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6102

آسمان‌ها را به چرخ آرد دل پر شور منمی‌کند از جای خم را باده پر زور من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6103

مغز را آشفته می سازد دل پر شور منپنبه برمی دارد از مینا می منصور من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6104

دست کوته کرد زلف یار از تسخیر منریخت از زور جنون شیرازه زنجیر من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6105

بی اثر تا چند باشد ناله شبگیر من؟تا کی از گوش گران بر سنگ آید تیر من؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6106

دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6107

بی نقاب آن چهره را دیدن نمی آید ز منپنجه خورشید تابیدن نمی آید ز من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6108

از جفای چرخ نالیدن نمی آید ز منگوش خصم سفله تابیدن نمی آید ز من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6109

بلبلم اما رسد بر لاله و گل ناز مندست گلچین می رود از کار از آواز من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 611

گرفتگی دل از چشمِ روشن است مراگره به رشته ز پیوندِ سوزن است مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6110

چند آواز تو از بیرون رباید هوش من؟ره نیابد دردرون چون حلقه در گوش من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6111

از هواداران شود دایم مکدر شمع مناز پر پروانه دارد تیغ بر سر شمع من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6112

آه مظلوم است در بالا دوی ادراک مناز زبردستی به ساق عرش پیچد تاک من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6113

بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6114

از گهر گرد یتیمی شست آب چشم منتوتیا شد خاک در عهد سحاب چشم من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6115

سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6116

نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.