Qəzəl 6182

از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنیندست خالی می روم بیرون ز گلزاری چنین

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6183

می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخسارانازان پیوسته تر باشد دماغ لاله رخساران

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6184

نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشاننگردد خشک هرگز از قناعت نان درویشان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6185

اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکانزبان شکر گردد زخم ما را در دهان پیکان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6186

ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟که دارد غمزه ای گیرنده تر از خون مظلومان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6187

ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهانکه سازم درد را از قدردانی از نظر پنهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6188

مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهانکه باشد از سبکباری پی این کاروان پنهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6189

چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستنکه هم مرکب بود هم توشه، دامن بر کمر بستن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 619

Bu eşq dərdü qəmiylə necə yoğurdu məni,Qiyamətin, elə bil, atəşi qovurdu məni.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6190

به امید اقامت دل به اسباب جهان بستنبود شیرازه از غفلت به اوراق خزان بستن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6191

ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتنز لفظ تازه دشوارست معنی را جدا گشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6192

خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادنبه گرداب بلا از حلقه جمعیت افتادن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6193

به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردنکه گرد راه می باید به رسم ارمغان بردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6194

به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردندرین دریا به دست بسته می باید شنا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6195

چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردنکمر چون موج باید در میان بحر وا کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6196

عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6197

سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردنوگرنه سهل باشد آب شیرین را گهر کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6198

ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟که بیرون رفتن از دنیاست از کویش سفر کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6199

چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟ازان جان جهان نتوان کنار از بیم جان کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 620

ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مراز بحر کرد کرم خلعت وجود مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6200

ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردنازین یک قطره خون صد نامه انشا می توان کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6201

به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردنبه این عنبر دو عالم را معطر می توان کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6202

ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6203

به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردنبه همواری تلاش نام باید چون نگین کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.