Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
نشود دام رهم جلوه هر تر دامنمی کشد موجه من از کف کوثر دامن
Qəzəl 6292داغ بر دل شدم از انجمن یار بروندست خالی نتوان رفت ز گلزار بیرون
Qəzəl 6293جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرونصیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون
Qəzəl 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون
Qəzəl 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون
Qəzəl 6296خار غم از دل عشاق کم آید بیرونچون ازین شعه ستان خار غم آید بیرون؟
Qəzəl 6297عقل سالم ز می ناب نیاید بیرونکشتی کاغذی از آب نیاید بیرون
Qəzəl 6298راز عشق از دل غمناک نیاید بیروندانه سوخته از خاک نیاید بیرون
Qəzəl 6299غم به اشک از دل غمناک نیاید بیرونبه گرستن گره از تاک نیاید بیرون
Qəzəl 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرانسیمِ فتح، قلم میکند لوای مرا
Qəzəl 6300شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرونسیل ازین گوشه ویرانه نیاید بیرون
Qəzəl 6301چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرونز آستین بحر کند پنجه مرجان بیرون
Qəzəl 6302نیست در روی زمین سیمبری بهتر ازیننیست در عالم امکان پسری بهتر ازین
Qəzəl 6303حذر کن از عرق روی لاله رخسارانکه می کند به دل سنگ رخنه این باران
Qəzəl 6304به شکر این که نه ای، ای صراحی از دورانبه پای خم برسان سجده ای ز مخموران
Qəzəl 6305هلال سیل فنایند خانه پردازانبه آب و گل نکنند التفات خودسازان
Qəzəl 6306خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسانمرا به چشمه حیوان ازین سراب رسان
Qəzəl 6307صدای پا نبود در خرام درویشانزمین به خواب رود زیر گام درویشان
Qəzəl 6308مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگانحذر کن از دل پر درد و دماغ سوختگان
Qəzəl 6309دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟
Qəzəl 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن رابس است آب دهن آسیای دندان را
Qəzəl 6310اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهانز کشتگان تو شد خاک سر به سر پنهان
Qəzəl 6311نمی شود سخن راست در دهان پنهانکه تیر را نکند خانه کمان پنهان
Qəzəl 6312زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.