Qəzəl 627

ز خامشی دل روشن شود سیاه مراسیاه خیمه لیلی است دود آه مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6270

پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندنهست بر صورت دیوار گلاب افشاندن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6271

نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدنکه سخن را صله ای نیست به از فهمیدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6272

بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟پای خوابیده چه در خواب تواند دیدن؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6273

سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدنروح را گرم کند خنده به دل دزدیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6274

پرده عیب جهان است نظر پوشیدنگل بی خار شود خار ز دامن چیدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6275

من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدنجلوه یوسفی از رخنه زندان دیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6276

نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدنیا ازین زمزمه دلگیر توان گردیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6277

کار دریاست ز هر موج خطر خندیدنرو نکردن ترش از تلخ، شکر خندیدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6278

چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟در شبستان فنا همچو شرر خندیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6279

خون پامال بود شبنم گلزار وطندهن گرگ بود رخنه دیوار وطن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 628

نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مراکه پیچ و تاب به زنجیرها کشیده مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6280

خاک ره باش و تماشای تن آسانی کنخاطر مور به دست آر و سلیمانی کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6281

روی از خلق نگردانده به حق روی مکنیک جهت تا نشوی روی به آن سوی مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6282

عاشق سلسله زلف گرهگیرم منروزگاری است که دیوانه زنجیرم من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6283

لب به نیسان نگشاید صدف دیده منلنگر بحر بود گوهر سنجیده من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6284

می کند آن که علاج دل بیچاره منکاش می داشت خبر از دل آواره من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6285

غنچه از باده نگردد گل خمیازه منچشم مخمور بود رشته شیرازه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6286

دلنشین است ز بس گوشه غمخانه منمی رود رو به قفا سیل ز ویرانه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6287

گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه منپرده چشم غزال است سیه خانه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6288

غم دنیا نبود در دل دیوانه مندیو را راه نباشد به پریخانه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6289

نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 629

به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مراکه تیرِ کج گذرد راست از نشانه مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6290

من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.