Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
ز خامشی دل روشن شود سیاه مراسیاه خیمه لیلی است دود آه مرا
Qəzəl 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندنهست بر صورت دیوار گلاب افشاندن
Qəzəl 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدنکه سخن را صله ای نیست به از فهمیدن
Qəzəl 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟پای خوابیده چه در خواب تواند دیدن؟
Qəzəl 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدنروح را گرم کند خنده به دل دزدیدن
Qəzəl 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدنگل بی خار شود خار ز دامن چیدن
Qəzəl 6275من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدنجلوه یوسفی از رخنه زندان دیدن
Qəzəl 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدنیا ازین زمزمه دلگیر توان گردیدن
Qəzəl 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدنرو نکردن ترش از تلخ، شکر خندیدن
Qəzəl 6278چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟در شبستان فنا همچو شرر خندیدن
Qəzəl 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطندهن گرگ بود رخنه دیوار وطن
Qəzəl 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مراکه پیچ و تاب به زنجیرها کشیده مرا
Qəzəl 6280خاک ره باش و تماشای تن آسانی کنخاطر مور به دست آر و سلیمانی کن
Qəzəl 6281روی از خلق نگردانده به حق روی مکنیک جهت تا نشوی روی به آن سوی مکن
Qəzəl 6282عاشق سلسله زلف گرهگیرم منروزگاری است که دیوانه زنجیرم من
Qəzəl 6283لب به نیسان نگشاید صدف دیده منلنگر بحر بود گوهر سنجیده من
Qəzəl 6284می کند آن که علاج دل بیچاره منکاش می داشت خبر از دل آواره من
Qəzəl 6285غنچه از باده نگردد گل خمیازه منچشم مخمور بود رشته شیرازه من
Qəzəl 6286دلنشین است ز بس گوشه غمخانه منمی رود رو به قفا سیل ز ویرانه من
Qəzəl 6287گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه منپرده چشم غزال است سیه خانه من
Qəzəl 6288غم دنیا نبود در دل دیوانه مندیو را راه نباشد به پریخانه من
Qəzəl 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من
Qəzəl 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مراکه تیرِ کج گذرد راست از نشانه مرا
Qəzəl 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.