Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
عمر عزیز را به می ناب صرف کناین آب را به لاله سیراب صرف کن
Qəzəl 638گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را
Qəzəl 6380پیش از وصال، ترک تمنای خام کنتا گل نیامده است علاج ز کام کن
Qəzəl 6381دل از گناه پاک چو دارالسلام کنخاک سیاه بر سر مینا و جام کن
Qəzəl 6382از زنگ کبر آینه خویش ساده کندر زیر پا نظر کن و حج پیاده کن
Qəzəl 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمینگیر سر مکن
Qəzəl 6384غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویشدریوزه فروغ ز شمس و قمر مکن
Qəzəl 6385بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکنآیینه گر به حرف درآید سخن مکن
Qəzəl 6386عرض صفا به اهل هنر می کنی مکنپیش کلیم دست بدر می کنی مکن
Qəzəl 6387در بیخودی گذشت زمان شباب منشد پرده دار دولت بیدار خواب من
Qəzəl 6388بارست خنده بر دل کلفت پرست منپر خون بود دهان گل از پشت دست من
Qəzəl 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من
Qəzəl 639گل است باده گلرنگ باده خواران رامدام فصل بهارست میگساران را
Qəzəl 6390یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید منبا هیچ قفل راست نیامد کلید من
Qəzəl 6391همچشم آبله است دل اشکبار مندر پرده دل است گره نوبهار من
Qəzəl 6392دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من
Qəzəl 6393دلدار رفت و برد دل خاکسار منیکبار شد ز دست کند و شکار من
Qəzəl 6394دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟یک کوچه است زلف ز راه دراز من
Qəzəl 6395چون تخم سوخته است ز سودا دماغ منکز ابر نوبهار شود تازه داغ من
Qəzəl 6396موقوف انقطاع بود اتصال مناز خود گسستن است کمند غزال من
Qəzəl 6397دل می برد ز قند مکرر کلام مننی می کند به ناخن شکر کلام من
Qəzəl 6398از دستبرد ناله آتش زبان منچون جوی شیر، آب شده است استخوان من
Qəzəl 6399فیض نسیم صبح بود با فغان منبر شاخ گل گران نبود آشیان من
Qəzəl 640چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟ستاره نقطه سهوست صبح روشن را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.