Qəzəl 6379

عمر عزیز را به می ناب صرف کناین آب را به لاله سیراب صرف کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 638

گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6380

پیش از وصال، ترک تمنای خام کنتا گل نیامده است علاج ز کام کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6381

دل از گناه پاک چو دارالسلام کنخاک سیاه بر سر مینا و جام کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6382

از زنگ کبر آینه خویش ساده کندر زیر پا نظر کن و حج پیاده کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6383

از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمین‌گیر سر مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6384

غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویشدریوزه فروغ ز شمس و قمر مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6385

بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکنآیینه گر به حرف درآید سخن مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6386

عرض صفا به اهل هنر می کنی مکنپیش کلیم دست بدر می کنی مکن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6387

در بیخودی گذشت زمان شباب منشد پرده دار دولت بیدار خواب من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6388

بارست خنده بر دل کلفت پرست منپر خون بود دهان گل از پشت دست من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6389

در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 639

گل است باده گلرنگ باده خواران رامدام فصل بهارست میگساران را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6390

یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید منبا هیچ قفل راست نیامد کلید من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6391

همچشم آبله است دل اشکبار مندر پرده دل است گره نوبهار من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6392

دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6393

دلدار رفت و برد دل خاکسار منیکبار شد ز دست کند و شکار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6394

دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟یک کوچه است زلف ز راه دراز من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6395

چون تخم سوخته است ز سودا دماغ منکز ابر نوبهار شود تازه داغ من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6396

موقوف انقطاع بود اتصال مناز خود گسستن است کمند غزال من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6397

دل می برد ز قند مکرر کلام مننی می کند به ناخن شکر کلام من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6398

از دستبرد ناله آتش زبان منچون جوی شیر، آب شده است استخوان من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6399

فیض نسیم صبح بود با فغان منبر شاخ گل گران نبود آشیان من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 640

چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟ستاره نقطه سهوست صبح روشن را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.