بارست خنده بر دل کلفت پرست من
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
بارست خنده بر دل کلفت پرست منپر خون بود دهان گل از پشت دست من
مینا زبان مار شود در شکستگیرحم است بر کسی که بود در شکست من
قمری بود ز حلقه به گوشان سرو و منآن قمریم که سرو بود پای بست من
گیرنده تر ز دست شده است آستین مناکنون که رفته دامن فرصت ز دست من
در بزم وصل از من بی دل اثر مجوکز خود تمام برده مرا نیم مست من
تا خط عنبرین نکند نامه اش سیاهایمان نیاورد به خدا خودپرست من
آتش به زیر پاست چو شبنم مرا ز گلشوید اگر چه گرد ز دلها نشست من
یک بار تیر من به غلط بر هدف نخوردبا آن که می برد کجی از تیر، شست من
هر نخل سرکشی که درین سبز طارم استاز زور می چو تاک بود زیردست من
دیگر غبار دامن هیچ آشنا نشدتا آشنا به دامن شب گشت دست من
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چون موج در خم خس و خاشاک نیستمصائب نهنگ می کشد از بحر شست من
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6388
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Dostum! Hər insandan məna umma sən:O bir günəşdir ki, yanar ürəkdə!
Övzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigarÖvzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigar,Daim təğyir ilə təbdil qılıb şüar.
Dəyən bülbül pərinə daima gülzarsız qalsınDəyən bülbül pərinə daima gülzarsız qalsın,Salan aşiqləri pərgardən pərgarsız qalsın.
MəniBir gəlinin gözlərinin,Yağışı öldürdü məni.