Qəzəl 6466

می چکد آب حیات از سبزه زار خط تومی شود جان تازه از سیر بهار خط تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6467

از پریشانی نیندیشد گدای زلف توعمر جاویدان بود کمتر سخای زلف تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6468

ای بهار آفرینش خط چون ریحان توصبح عید نیک بختان چهره خندان تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6469

خون رغبت را به جوش آرد لب میگون توبوسه را آتش عنان سازد رخ گلگون تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 647

رساند ابر به جایی گهرفشانی راکه برد کوه غم از سینه ها گرانی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6470

می شود روشن چراغ از چهره رنگین توبیمی از کشتن ندارد شمع بر بالین تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6471

گرچه شد از سرنوشت من نگارین پای توزیر پای خود ندید از سرکشی بالای تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6472

از کدامین باغ سوزد عاشق شیدای تو؟پیش یکدیگر نظربازند سر تا پای تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6473

ای بهار آفرینش گرده سیمای تورشته جانها خس و خاشاک از دریای تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6474

ای قیامت پیش خیز قامت رعنای توفتنه آخر زمان ته جرعه صهبای تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6475

جوش غیرت می زند خون حنای پای توتا که بوسیده است گستاخانه جای پای تو؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6476

بس که تندی کرد با پهلونشینان خوی توتیغ می لرزد چو برگ بید در پهلوی تو!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6477

ای زبان شعله از زنهاریان خوی توشاخ گل لرزان ز رشک قامت دلجوی تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6478

برنمی آید کسی با خوی یک پهلوی توهست یک پهلوتر از خواب جوانان خوی تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6479

نافه چین را گریبان پاره سازد موی توبوی پیراهن گره بندد به دامن بوی تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 648

دوام نیست چو ایام گل جوانی راشتاب خنده برق است شادمانی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6480

دوست را از دیگران ای عاشق شیدا مجوآنچه شد در خانه گم از دامن صحرا مجو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6481

نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6482

عقده ای نگشود آزادی ز کارم همچو سروزیر بار دل سرآمد روزگارم همچو سرو

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 6483

رزق ما نظاره خشکی است از بالای سرووقت قمری خوش که بر سرمی کشد، مینای سرو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6484

محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شوخاک چون می گردی آخر خاک پای یار شو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6485

قانع از رزق پریشان با دل صدپاره شوروزی آماده می خواهی برو غمخواره شو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6486

خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شوبر جنون زن کامیاب از عشرت طفلانه شو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6487

تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشوتیغ اگر چون موج بارد بر سرت از جا مشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.