Qəzəl 651

ازان دو سلسله عنبرین گره بگشاز کار شهپر روح الامین گره بگشا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6510

چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجوگل بی خار ز خار سر دیوار مجو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6511

کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟هر سیه رو نشود پرده یکتایی سرو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6512

از سر کوی قناعت به در شاه مروچون خسیسان ز پی مال و زر و جاه مرو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6513

ای دل غافل از اسباب جهان دست بشواز ثبات قدم ریگ روان دست بشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6514

بیا که سوخت مرا هجر بی مروت توکباب کرد مرا درد و داغ فرقت تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6515

عنان به طول امل داده ای دریغ از توبه کوچه غلط افتاده ای دریغ از تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6516

ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از توالف به سینه کشد بال جبرئیل از تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6517

رسید خانه زین عاقبت به کام از توهلال یکشبه اش شد مه تمام از تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6518

زمین نشسته به خاک سیاه از غم توکبودپوش بو آسمان ز ماتم تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6519

ز گل فزود مرا خارخار خنده توکه نیست خنده گل در شمار خنده تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 652

Bizim ki, özgələrə bənzəməz ibadətimiz,Ürəkdə gizli qalar əhdimiz, şəriətimiz.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6520

چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟که شد ز تنگدلی غنچه گلستان بی تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6521

شکفتگی نشود سبز در چمن بی توبه اشک شمع زند غوطه انجمن بی تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6522

زبان چو پسته شود سبز در دهن بی توگره چو نقطه شود رشته سخن بی تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6523

ز من شکیب به قدر دل فگار بجوبه من دلی بنما بعد ازان قرار بجو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6524

چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دومرا ازین چه که عالم خراب شد هر دو؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6525

مشو چو موج شلاین به هر کنار و بروکمند طول امل را فراهم آر و برو

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6526

ز شرم قد بلند تو آب گردد سروبه زیر خاک نهان از حجاب گردد سرو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6527

Düşmə sən ardına o sərvi-rəvanın, getmə,Oğrun-oğrun bax ona, vardı ziyanın, getmə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6528

روزی که پسته دید لب همچو قند اوشد خنده زهر در دهن نیم خند او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6529

شد خط مشکبار عیان از عذار اوجوهرنما شد آینه بی غبار او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 653

رسیده است به آفاق صیت دولت ماتپیدن دل بی تاب ماست نوبت ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6530

خطت که رفت در بغل هاله ماه ازوپوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.