Qəzəl 6597

به جان رسید دل روشنم ز بخت سیاهکند درازی شب عمر شمع را کوتاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6598

ز آستان تو کرد آن که پای ما کوتاهبه تیغ، رشته عمرش کند قضا کوتاه!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6599

بمیر تشنه، منه پای بر کناره چاهکه خم کند قد استاده را نظاره چاه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 660

ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟که خون مرده کند باده را پیاله ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6600

چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟که هم بهار نگاه است و هم خزان نگاه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6601

گر از طعام تن عام می شود فربهتن کریم ز اطعام می شود فربه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6602

ز رفتن تو ز جسم ضعیف جان رفتههمای از سر این مشت استخوان رفته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6603

به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6604

بر آن عذار نه زلف مشوش افتادهکه موج بر رخ صهبای بی غش افتاده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6605

Şərabın şəbnəmi düşmüş mənə bir lalə gətir,Doldurub mey qədəhin, könlümü sən halə gətir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6606

نه سرخ چهره خورشید را شفق کردهکه از خجالت روی تو خون عرق کرده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6607

عرق به برگ گلت می دود شتاب زدهنگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6608

ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شدهز هاله خوبی مه پای در رکاب شده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6609

به هر کجا که خوری باده تن به خواب مدهبنای خانه ناموس را به آب مده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 661

ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ماخمار صبح ندارد می شبانه ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6610

ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسهبه کام تلخی دشنام می دهد بوسه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6611

بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟به سنبل که سیه کرده چشم تر لاله؟

Saib TəbriziQəzəl4 dəq
Qəzəl 6612

روشن ز نور صدق بود جان صبحگاهبی وجه نیست چهره خندان صبحگاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6613

از اشک ماست پاکی دامان صبحگاهاز آه سرد ماست رگ جان صبحگاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6614

در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6615

لاله است این که از جگر خاک سرزده؟یا لیلی است سر ز سیه خانه برزده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6616

ای عالم از ظهور صفاتت عیان شدهبست و گشاد دست تو دریا و کان شده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6617

خط غبار گرد رخ یار آمدهخورشید حسن بر سر دیوار آمده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6618

جام صبوح خورده ز خلوت برآمدهپرشورتر ز صبح قیامت برآمده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.