Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
تا سبزه خط از لب جانان برآمدهآه از نهاد چشمه حیوان برآمده
Qəzəl 662رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما
Qəzəl 6620چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟بی لیلی از نظاره محمل چه فایده؟
Qəzəl 6621آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟جایی که برق نیست ز حاصل چه فایده؟
Qəzəl 6622محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟پوشیده چشم را ز گلستان چه فایده؟
Qəzəl 6623در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟در وقت عزل شکوه شنیدن چه فایده؟
Qəzəl 6624کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟از رشته هیچ کس نگشاید به پا گره
Qəzəl 6625بگشا ز بال همت عالی مکان گرهتا کی شوی چو بیضه درین آشیان گره؟
Qəzəl 6626در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟واکن به ناخن از دل پرآرزو گره
Qəzəl 6627ای راز نه فلک ز جبینت عیان همهدر دامن تو حاصل دریا و کان همه
Qəzəl 6628هر چند هست مشرق دیدار آینهباشد نظر به سینه من تار آینه
Qəzəl 6629تا کرد خانه از رخ او روشن آینهگیرد ز آفتاب به گل روزن آینه
Qəzəl 663شکست رنگ می از ترک میگساری مانمک به چشم قدح ریخت هوشیاری ما
Qəzəl 6630ساقی قدحی از می اسرار مرا دهیک قطره ازان قلزم زخار مرا ده
Qəzəl 6631تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده
Qəzəl 6632از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده
Qəzəl 6633زلفی که بر آن طرف بناگوش فتادهشامی است که با صبح هم آغوش فتاده
Qəzəl 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیدهاز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده
Qəzəl 6635از ناله نسیمیش به بستان نرسیدهاز گریه غباریش به دامان نرسیده
Qəzəl 6636تا دیده خود کرد چو دستار شکوفهبرکرد سر از پیرهن یار شکوفه
Qəzəl 6637در مجمع ما نیست کسی را غم خانهچون ریگ روان قافله ماست روانه
Qəzəl 6638ای چشم تو خونریزتر از دور زمانهمژگان ترا مردمک دیده نشانه
Qəzəl 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته
Qəzəl 664رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.