Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
میخانه ای که شوق تو باشد مدام اودایم به زور باده زند دور، جام او
Qəzəl 6532از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو
Qəzəl 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب توصد شاخ گل پیاده رود در رکاب تو
Qəzəl 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تودر ساغر سهیل کند خون عقیق تو
Qəzəl 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل توگلگونه همند جلال و جمال تو
Qəzəl 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال توچون مد آه سایه ندارد نهال تو
Qəzəl 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تودر آب هم نگون ننماید مثال تو
Qəzəl 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تومه در کمند کاکل عنبرفشان تو
Qəzəl 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه توشد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو
Qəzəl 654به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما
Qəzəl 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه توپیچ و خم بنفشه ز خط سیاه تو
Qəzəl 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه توگل گوشه گیر گشت ز طرف کلاه تو
Qəzəl 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو
Qəzəl 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تواز بی بضاعتی خجلم از لقای تو
Qəzəl 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای توعالم پُر است از تو و خالی است جای تو
Qəzəl 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجواین قفل را کلید ز هر آستین مجو
Qəzəl 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزودل مشت خار و موجه دریاست آرزو
Qəzəl 6547Bir saf ürək qoyubmu qala ruzigar, hanı?Aləm tamam qaranlıq olub, aynadır, hanı?
Qəzəl 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گودرد آشنای باده نباشد مباش گو
Qəzəl 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگوبی خون دل اگر گهری یافتی بگو
Qəzəl 655Qocalıq gəldi, bu da özgə bir aləm oldu,Əyilən qamətimiz körpü kimi xəm oldu.
Qəzəl 6550شد رعشه پیری پر و بال طلب تویک جو نشد افسرده ز کافور تب تو
Qəzəl 6551وحشی تر از آهوست نشان قدم توکهسار شود سینه صحرا ز رم تو
Qəzəl 6552چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شوبگذار رعنایی ز سر بیزار از نیرنگ شو
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.