Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
هر که دارد با پریزادان معنی خلوتیهمچو مارش می گزد هر حلقه جمعیتی
Qəzəl 6663از شراب لعل تا رخسار را افروختیهر که را بود آرزوی خام در دل سوختی
Qəzəl 6664یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستیاز پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی
Qəzəl 6665دوش با ما سرگران بودی چه در سر داشتی؟باده می خوردی و خون ما به ساغر داشتی
Qəzəl 6666سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدیدعوی خون هم درین عالم به پایان آمدی
Qəzəl 6667زاهد از خشکی سبکروحانه بیرون آمدیصورت دیوار اگر از خانه بیرون آمدی
Qəzəl 6668هر کجاگیری گلی در آب معمار خودیکار هر کس را دهی انجام در کار خودی
Qəzəl 6669هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودیای هزاران خضر فرخ پی فدای بیخودی
Qəzəl 667زهی به غمزه جانسوز برق مذهبهابه خنده شکرین نوبهار مشربها
Qəzəl 6670پیش اغیار از بهار تازه رو گلشن تریاز دل خود در شکست کار من آهن تری
Qəzəl 6671بی تأمل زینهار از نقطه دل نگذریزین سواد اعظم اسرار غافل نگذری
Qəzəl 6672گر به چشم پاک در صنع الهی بنگریکعبه مقصود را در هر سیاهی بنگری
Qəzəl 6673می کند تن هم دل بی تاب را گردآوریمشت خاکی گر کند سیلاب را گردآوری
Qəzəl 6674دل چسان غم های جانان را کند گردآوری؟چون حبابی بحر عمان را کند گردآوری؟
Qəzəl 6675فرصتی کو تا دل از دنیا کنم گردآوری؟چند روزی توشه عقبی کنم گردآوری
Qəzəl 6676چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری
Qəzəl 6677از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟از شکست خم چرا غم ای فلاطون می خوری؟
Qəzəl 6678یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسیسرنگون گردیده زین کشتی درین دریا بسی
Qəzəl 6679زیر پای چرخ کجرفتار چون خوابد کسی؟در ره این سیل بی زنهار چون خوابد کسی؟
Qəzəl 668چنان که از نمک افزون شود جراحتهایکی هزار ز پرسش شود مصیبتها
Qəzəl 6680دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟در تنور سرد از بهر چه نان بندد کسی؟
Qəzəl 6681تکیه چند از ضعف بر دوش عصا دارد کسی؟این بنای سست را تا کی بپا دارد کسی؟
Qəzəl 6682شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسیهمچو موج اندیشه از دریا نمی دارد کسی
Qəzəl 6683چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟چشم بر در، گوش بر آواز پا باشد کسی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.