Qəzəl 675

آن را که نیست وسعت مشرب درین سرادر زندگی به تنگی قبرست مبتلا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6750

به ظاهر گر دریغ از نامرادان روی خود داریروانشان تازه از مد رسای بوی خودداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6751

اگر چون نرگس نادیده بر کف جام زر داریهمان بر خرده گل از تهی چشمی نظر داری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6752

گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داریبت خود می کنی سنگی اگر از راه برداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6753

مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داریکه بهر لب گزیدن سی محرک در دهن داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6754

مکن با تلخکامان رو ترش تا شکری داریکه همچون مور خط در چاشنی غارتگری داری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6755

زمین از دامن تر عالم آب است پنداریز غفلت آسمان ها پرده خواب است پنداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6756

ز شیرینی عتاب او شکرخندست پنداریزبان در کام او بادام در قندست پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6757

ز زهرچشم او رگ در تنم مارست پنداریسر هر موی بر تن نیش خونخوارست پنداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6758

فروغ زندگانی برق شمشیرست پندارینفس عمر سبکرو را پر تیرست پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6759

ز وحشت چرخ بر من حلقه دام است پنداریزمین از تنگ میدانی لب بام است پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 676

آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟کز سنگ خاره گشت به سختی شرر جدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6760

خرد در سر مرا در خم فلاطون است پنداریهوس در دل مرا در خاک قارون است پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6761

ز زلف پرشکن بتخانه چین است پنداریز خال مشکبو آهوی مشکین است پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6762

مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداریکه پیدا کم شود در پرده های خواب بیداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6763

ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمریبنه از سرمه طوق خامشی بر گردن ای قمری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6764

ز دل بیرون نرفت از قرب جانان داغ مهجورینمی سازد خنک بیمار را دل شمع کافوری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6765

گره در سینه هر کس که باشد گوهر رازیبود هر تاری از پیراهن او خار ناسازی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6766

از موج گریه ما بر فلک اختر کند بازیز شور قلزم ما در صدف گوهر کند بازی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6767

مرا چون دیگران گرزان که اسبابی نشد روزیبه این شادم که دل را پرده خوابی نشد روزی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6768

چه در طول امل از حرص بی باکانه آویزی؟به این زلف پریشان هر نفس چون شانه آویزی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6769

ز عاشق حرف درد و داغ پرس، از دل چه می‌پرسیحدیث راه بسیار است از منزل چه می‌پرسی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 677

Bülbül qəfəsdə olsa, qalar çəməndən ayrı,Şamı fanusa qoysan, düşər o səndən ayrı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6770

فلک یک حلقه چشم است اگر صاحب نظر باشیتویی آن چشم را مردم اگر روشن گهر باشی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.