Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟چشمه خضر نهان در دل ظلمت سازی
Qəzəl 6816چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟چون شرر بر سر این خرده جان می لرزی؟
Qəzəl 6817نیست پروای بهارم، من و کنج قفسیکه برآرم به فراغت ز ته دل نفسی
Qəzəl 6818بوسه از کنج لب یار نخورده است کسیره به گنجینه اسرار نبرده است کسی
Qəzəl 6819در سر مرده دلان شور ندیده است کسینفس گرم ز کافور ندیده است کسی
Qəzəl 682می سوزد آرزو دل پراضطراب رابر سیخ می کشد رگ خامی کباب را
Qəzəl 6820غوطه در خاک زند دل ز گریبان کسیناله در خون تپد از شوخی مژگان کسی
Qəzəl 6821خارخاری به دل افتاده ز مژگان کسیکه نپیچیده نگاهش به رگ جان کسی
Qəzəl 6822آنچه من یافتم از چهره زیبای کسیبه دو عالم ندهم ذوق تماشای کسی
Qəzəl 6823نه چنان دانه دل سوخت ز سودای کسیکه شود سبز ز آب رخ زیبای کسی
Qəzəl 6824چند در فکر سرا و غم منزل باشی؟گذرد قافله عمر و تو غافل باشی
Qəzəl 6825سینه باغی است که گلشن شود از خاموشیدل چراغی است که روشن شود از خاموشی
Qəzəl 6826Yanmısan sən ki, həyanın tərinə, ey saqi,Camı doldur, gələr halın yerinə, ey saqi.
Qəzəl 6827قطره را بحر نماید سفر یکرنگیذره خورشید شود از اثر یکرنگی
Qəzəl 6828می وصل تو به کم حوصله ها ارزانینشائه خون جگر باد به ما ارزانی
Qəzəl 6829دل نبندند عزیزان جهان در وطنیکه به یوسف ندهد وقت سفر پیرهنی
Qəzəl 683در ششدرست مهره اسیر جهات رادرهم نورد سلسله ممکنات را
Qəzəl 6830چه شود گر به پیامی دل من شاد کنی؟پیش ازان روز که بسیار مرا یاد کنی
Qəzəl 6831تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟دست تا چند درین خانه زنبور کنی؟
Qəzəl 6832از سر صدق اگر سینه خود چاک کنیفیض صبح از نفس پاک خود ادراک کنی
Qəzəl 6833دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنیکوری دیو هوا، پر ز پریزاده کنی
Qəzəl 6834تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنیپنجه در پنجه آن زلف چلیپا نکنی
Qəzəl 6835از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینیکه خدابین نشود دیده هر خودبینی
Qəzəl 6836چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟جمع شو تا هم از آیینه خود رو بینی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.