Qəzəl 6793

ندارم یاد خود را فارغ از عشق بلاجوییچو داغ لاله دایم در نظر دارم پریرویی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6794

چهره را صیقلی از آتشِ می ساخته‌ایخبر از خویش نداری که چه پرداخته‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6795

تا ز رخسار چو مه پرده برانداخته‌ایسوز خورشید به جان قمر انداخته‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6796

تا رخ از باده گلرنگ برافروخته‌ایجگر لاله‌عذاران چمن سوخته‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6797

روی دل با همه کس در همه جا داشته ایدر ته پرده نیرنگ چها داشته ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6798

دست اگر در کمر راهبر دل زده ایبی تردد به میان دامن منزل زده ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6799

طعمه مور شوی گرچه سلیمان شده‌ایزال می گردی اگر رستم دستان شده‌ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 680

روی تو غنچه ساخت گل آفتاب رادر هم شکست کوکبه ماهتاب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6800

Ey gözəl, həm meypərəst, həm də qəzəlxan olmusan,O yaman gözdən uzaq, məşhuri-dövran olmusan.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6801

در کدامین چمن ای سرو به بار آمده‌ای؟که رباینده‌تر از خواب بهار آمده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6802

دلربایانه دگر بر سر ناز آمده‌ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6803

ای که از بی‌بصران راه خدا می‌طلبیچشم بگشای که از کور عصا می‌طلبی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6804

نی خود را بشکن گر شکری می طلبیبرگ از خود بفشان گر ثمری می طلبی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6805

می گزد راحتم ای خار مغیلان مددیپایم از دست شد ای خضر بیابان مددی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6806

چه ثمر می‌دهد آن دل که نه آبش کردی؟به کجا می‌رسد آن پا که به خوابش کردی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6807

نیست چون صبح ترا جز نفس معدودیچه کنی چون دل شب تیره اش از هر دودی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6808

عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟چند ازان گلبن پر گل کف پر خار آری؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6809

اگر از موج خطر چشم به ساحل داریدر دل بحر همان آینه در گل داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 681

هر کس نکرده در گرو می کتاب رانگرفته است از گل کاغذ گلاب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6810

پرده بردار ز رخسار که دیدن داریسربرآور ز گریبان که دمیدن داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6811

رخصت بوسه اگر از لب جامی داریتلخ منشین که عجب عیش مدامی داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6812

هر کس از اهل نظر را به بیانی داریچشم بد دور که خوش تیغ زبانی داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6813

کوش تا دل به تماشای جهان نگذاریداغ افسوس بر آیینه جان نگذاری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6814

بیخبر شو ز جهان گر خبری می گیریچون گل از پوست برآ گر ثمری می گیری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.