Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیریز بوسه نام مرا در شکر نمی گیری
Qəzəl 686فصل بهار کرد مصور بهشت راپر حور ساخت عالم خاکی سرشت را
Qəzəl 6860مآل تیغ زبان نیست غیر سربازیبه زیر تیغ کنی چند گردن افرازی؟
Qəzəl 6861اگر به جسم درین تیره خاکدان باشیتلاش کن که به دل فارغ از جهان باشی
Qəzəl 6862کجاست دولت آنم که یار من باشی؟ز خود کناره کنی در کنار من باشی
Qəzəl 6863قدم برون مگذار از حصار خاموشیکه خواب امن بود در دیار خاموشی
Qəzəl 6864اگر چه هست به ظاهر خراب درویشیز وصل گنج بود کامیاب درویشی
Qəzəl 6865قرار گیر به دارالقرار درویشیکه انقلاب ندارد دیار درویشی
Qəzəl 6866حضور فرش بود در جهان درویشیسر نیاز من و آستان درویشی
Qəzəl 6867قدم برون مگذار از سرای درویشیکه مار گنج بود بوریای درویشی
Qəzəl 6868ازان همیشه بود تازه روی درویشیکه متصل به محیط است جوی درویشی
Qəzəl 6869ز عشق شد همه غم های بی شمار یکییکی هزار شد چون شود هزار یکی
Qəzəl 687می فارغ از جهان مکرر کند ترادر هر پیاله عالم دیگر کند ترا
Qəzəl 6870گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگیدمید صبح و تو چون سبزه در ته سنگی
Qəzəl 6871ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگیشکستگی نبود در جهان بیرنگی
Qəzəl 6872نیی که جیب و کنار از شکر کند خالیبه ناله صد دل خونین جگر کند خالی
Qəzəl 6873زبان شکوه اگر همچو خار داشتمیهمیشه خرمن گل در کنار داشتمی
Qəzəl 6874تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟حضور عافیت رایگان چه می دانی؟
Qəzəl 6875مکش چو تنگدلان آه از پریشانیکه دل ز حق شود آگاه از پریشانی
Qəzəl 6876ز من مدار توقع سخن از انجمنیکه نیست باعث گفتار چشم خوش سخنی
Qəzəl 6877چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنیرخ لطیف چو گلرنگ از شراب کنی
Qəzəl 6878به محفلی که رخ از باده لاله زار کنیچه خون که در دل بی رحم روزگار کنی
Qəzəl 6879بر این مباش که خون در دل نیاز کنیبه قدر مرتبه حسن خویش ناز کنی
Qəzəl 688سرگشته چند فکر پریشان کند ترا؟در خانه گردبد بیابان کند ترا
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.