Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
بی پرده رو در آینه ما نکرده ایخود را چنان که هست تماشا نکرده ای
Qəzəl 6903دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ایچون خار و خس تپانچه سیلاب خورده ای
Qəzəl 6904ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ایحیران می چو دیده پیمانه مانده ای
Qəzəl 6905چون آب در لباس گل و خار بوده ایای یار ساده رو تو چه پرکار بوده ای
Qəzəl 6906ای کوه بیستون که چنین سرکشیدهایبازوی آهنین مرا دور دیدهای!
Qəzəl 6907ای غنچهلب که سر به گریبان کشیدهایدر پردهای و پرده عالم دریدهای
Qəzəl 6908آتش به خرمن از گل باغی ندیده ایجوش جنون ز چشمه داغی ندیده ای
Qəzəl 6909ما را بس است سلسله جنبان اشارهایکافی است بزم سوختگان را شرارهای
Qəzəl 691در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟
Qəzəl 6910آن را که هست گردش چشم غزالهایدر کار نیست رطل گران و پیالهای
Qəzəl 6911ای شمع طور از آتش حسنت زبانهایعالم به دور زلف تو زنجیرخانهای
Qəzəl 6912ای جان به قید گنبد خضرا چگونهای؟ای باده در شکنجه مینا چگونهای؟
Qəzəl 6913طفلی کز او مراست تمنای آشتیدارد به جنگ رغبت حلوای آشتی
Qəzəl 6914ای زلف مشکبار تو از رحمت آیتیوز لعل آبدار تو کوثر روایتی
Qəzəl 6915ای حسن خط ز مصحف روی تو آیتیاز خوبی تو قصه یوسف حکایتی
Qəzəl 6916ای دل مرا به عالم امکان چه می بری؟دیوانه را به حلقه طفلان چه می بری؟
Qəzəl 6917حیف است عمر صرف تماشا کند کسیچون باز بی شکار نظر وا کند کسی
Qəzəl 6918بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟با بی مروتان چه مروت کند کسی؟
Qəzəl 6919قطع نظر چگونه ز جانان کند، کسی؟از ماه مصر آینه پنهان کند، کسی
Qəzəl 692ترجیح می دهد به پدر اوستاد راهر کس شناخته است بیاض و سواد را
Qəzəl 6920تا کی به هر مشاهده از جا رود کسی؟غافل شود ز حق به تماشا رود کسی
Qəzəl 6921تا کی غبار خاطر صحرا شود کسی؟چون گردباد، بادیه پیما شود کسی
Qəzəl 6922حیف است حرف عشق ز ما نشنود کسیبوی گل از نسیم صبا نشنود کسی
Qəzəl 6923آن را که نیست ذوق وصال شکستگیدر دل خلد چو شیشه خیال شکستگی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.