Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
چاره از من می کند پرهیز از بیچارگیغم به گرد من نمی گردد ز بی غمخوارگی
Qəzəl 6707خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگیدستگاه بوسه ما تنگ شد یکبارگی
Qəzəl 6708عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگیخانه پردازست چون سیل فنا دیوانگی
Qəzəl 6709سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگیگرد خاکستر نگیرد اخگر دیوانگی
Qəzəl 671Oxşayar qəlbi məgər seyri-gülüstan tənha?Bəlkə də, verdi icazə bizə bağban tənha.
Qəzəl 6710گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگیدل همان در سینه سوزد چون چراغ از تشنگی
Qəzəl 6711شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلیبود دامان دگر بر آتش من هر گلی
Qəzəl 6712قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلیدست رد بر هیچ مخلوقی منه گر واصلی
Qəzəl 6713ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمییک ترشرو تلخ سازد عیش را بر عالمی
Qəzəl 6714تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمیتا نگرید، آب در گوهر ندارد آدمی
Qəzəl 6715گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمیزیر تیغ محفل آرا پای بر جا بودمی
Qəzəl 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمیتا ز گلزار تو گستاخانه گلها چیدمی
Qəzəl 6717گر سر دنیا نداری تاجدار عالمیگر به دل بیرونی از عالم سوار عالمی
Qəzəl 6718جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنییوسف از چه برنمی آید ز بی پیراهنی
Qəzəl 6719برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنیبا دل روشن تو محو آب و رنگ گلشنی
Qəzəl 672غم حساب ندارم ز میْپرستیهاکه نیست قابل تعبیر، خواب مستیها
Qəzəl 6720ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنیوز نسیم جلوه ات هر آتشی را دامنی
Qəzəl 6721گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنیدر صدف چندین گهر دارم تماشاکردنی
Qəzəl 6722حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنیخوابها در دیده بیدار دارم دیدنی
Qəzəl 6723بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنیچون به کار حق رسی امروز را فردا کنی
Qəzəl 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟ریشه تا کی در زمین عاریت محکم کنی؟
Qəzəl 6725تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟چند در زنگار این آیینه را پنهان کنی؟
Qəzəl 6726ای که فکر چاره بیماری دل میکنینسبت خود را به چشم یار باطل میکنی
Qəzəl 6727در عمارت زندگانی چند باطل میکنی؟رفتهای از کار تا سامان منزل میکنی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.