Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
Dodağın ləlini mən dadmadım, həsrət getdim,Yenə də şad olasan, etmədin ülfət, getdim.
Qəzəl 590Çalış, riayət elə qanuna itaətlə,Amandı, yorma nahaq xalqı sən ibadətlə.
Qəzəl 5900پیش از گل رخسار تو افروخته بودمچون لاله به داغ تو جگر سوخته بودم
Qəzəl 5901فریاد که از کوتهی بخت ندارمدستی که ترا تنگ در آغوش فشارم
Qəzəl 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم
Qəzəl 5903وقت است که داغی به دل دام گذارمبرقی شوم و رو به لب بام گذارم
Qəzəl 5904آن قدر ندارم که سزاوار تو باشمآن به که گرفتار گرفتار تو باشم
Qəzəl 5905از تلخ زبانان نشود پست خروشمطفلم، نتوان کرد به دشنام خموشم
Qəzəl 5906دستی که به جامی نشود رهزن هوشمچون پایه تابوت گران است به دوشم
Qəzəl 5907بیخود ز نوای دل دیوانه خویشمساقی و می و مطرب و میخانه خویشم
Qəzəl 5908تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟رنگین نشود پنبه ز خونابه داغم
Qəzəl 5909در هر که ترا دیده به حسرت نگرانمعمری است که من زنده به جان دگرانم
Qəzəl 591چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟که خانه زاد بود خواب، بی بصیرت را
Qəzəl 5910جان را به دم خنجر قاتل برسانمطوفان زده خویش به ساحل برسانم
Qəzəl 5911کو بخت که در میکده با یار نشینم؟در ماتم غمهای جگر خوار نشینم
Qəzəl 5912هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم
Qəzəl 5913تا روی عرقناک ترا دید نگاهمزد غوطه به سرچشمه خورشید نگاهم
Qəzəl 5914از بخت سیه پست نگردید نوایماز سرمه شب بیش شد آواز درایم
Qəzəl 5915کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟چون لاله نفس سوخته زین سنگ برآیم
Qəzəl 5916ما تخم درین مزرعه جز اشک نکشتیمیک رشته درین غمکده جز آه نرشتیم
Qəzəl 5917از یار ز ناسازی اغیار گذشتیماز کثرت خار از گل بی خار گذشتیم
Qəzəl 5918در پله آغاز ز انجام گذشتیماز مصر برون نامده از شام گذشتیم
Qəzəl 5919خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیمما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم
Qəzəl 592مده به چشم و دل خویش راه، غفلت رابه خلوت لحدانداز خواب راحت را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.