Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
از دست رفت فرصت و ما پا شکسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
Qəzəl 5834عمری است ما لب از طمع خام بستهایماز صبر سنگ بر دل ناکام بستهایم
Qəzəl 5835طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم
Qəzəl 5836خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایمدر خارزار بر ورق گل نشسته ایم
Qəzəl 5837خرسند با هزار تمنی نشسته ایمبا صد هزار درد تسلی نشسته ایم
Qəzəl 5838ما از امیدها همه یکجا گذشته ایماز آخرت بریده ز دنیا گذشته ایم
Qəzəl 5839این سطرهای آه که هرجا نوشتهایماز روی آن دو زلف چلیپا نوشتهایم
Qəzəl 584فکنده ایم به امروز کار فردا راازین حیات چه آسودگی بود ما را؟
Qəzəl 5840جا در سیاه خانه سودا گرفته ایماز دست لاله دامن صحرا گرفته ایم
Qəzəl 5841از زلف یار رنگ دگر برگرفتهایممومیم اگر چه نکهت عنبر گرفتهایم
Qəzəl 5842ما شمع را به شهپر خود، سر گرفتهایمدایم ز شیشه پنبه به لب برگرفتهایم
Qəzəl 5843یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایمتا بوسه ای ازان لب خندان گرفته ایم
Qəzəl 5844ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایمگردن چو شیشه بر خط ساغر نهاده ایم
Qəzəl 5845ما نقض دلپذیر ورقهای سادهایمچون داغ لاله از جگر درد زادهایم
Qəzəl 5846هر چند همچو ذره محقر فتاده ایمبا آفتاب عشق برابر فتاده ایم
Qəzəl 5847ما نام خود ز صفحهٔ دلها ستردهایمدر دفتر جهان ورق باد بردهایم
Qəzəl 5848ما توبه را به طاعت پیمانه برده ایممحراب را به سجده بتخانه برده ایم
Qəzəl 5849خورشید داغ گوهر عالمفروز ماستدریا روان ز چشم خریدار کردهایم
Qəzəl 585چه نسبت است به گردنکشی مدارا را؟قدح خراج به گردن نهاد مینا را
Qəzəl 5850ما خیر باد لذت پرواز کرده ایمتعویذ بال چنگل شهباز کرده ایم
Qəzəl 5851ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایمپندی که داده اند به ما گوش کرده ایم
Qəzəl 5852ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم
Qəzəl 5853ما نقل باده را ز لب جام کرده ایمعادت به تلخکامی از ایام کرده ایم
Qəzəl 5854چندین کتاب در گرو باده کرده ایمتا از غبار، صفحه دل ساده کرده ایم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.