Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم
Qəzəl 5812از روی نرم سرزنش خار می کشمچون گل ز حسن خلق خود آزار می کشم
Qəzəl 5813اول سری به رخنه دیوار می کشمدیگر به آشیانه خود خار می کشم
Qəzəl 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم
Qəzəl 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغماین درد از هزار دوا کرد فارغم
Qəzəl 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغماز کفر و دین و سبحه و زنار فارغم
Qəzəl 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم
Qəzəl 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنموز برق آه، دیده شیرست روزنم
Qəzəl 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنمدستی به دل گذارم و دستی به سر زنم
Qəzəl 582Görəsən, dünyada bir qəlbi şad olan tapılar?Yer şoranlıqsa əgər, orda gülüstan tapılar?
Qəzəl 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟این خون گرم را هدف نیشتر کنم
Qəzəl 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟
Qəzəl 5822آغاز خط مفارقت از یار میکنمدر نوبهار پشت به گلزار میکنم
Qəzəl 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنمبرخود زیاده از همه کس ناز می کنم
Qəzəl 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم
Qəzəl 5825لب چون صدف به آب گهر تر نمیکنمگوهر به آبروی برابر نمیکنم
Qəzəl 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم
Qəzəl 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم
Qəzəl 5828می می کشند لاله عذاران ز روی هممستند بی شراب ز جام و سبوی هم
Qəzəl 5829تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟رفتم ز می قرار به خون جگر دهم
Qəzəl 583چه می کنند حریفان عشق صهبا را؟که آتش از دل خویش است جوش دریا را
Qəzəl 5830سنجد کسی که باده و تریاک را به همنسبت کند سخاوت و امساک را به هم
Qəzəl 5831کاری مکن که رو به در آسمان نهمهر تیر ناله ای که بود در کمان نهم
Qəzəl 5832دست طمع ز مایده چرخ شسته ایماز جان سخت خود به شکم سنگ بسته ایم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.