Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجادل دو نیم کند کار ذوالفقار اینجا
Qəzəl 5790دلتنگ از ملامت اغیار نیستمچون گل ، گرفته در بغل خار نیستم
Qəzəl 5791تا همچو لعل، رنگ به رخسار داشتمخون در دل از شکست خریدار داشتم
Qəzəl 5792با هرکه روی حرف به جز یار داشتمآیینه پیش صورت دیوار داشتم
Qəzəl 5793از دست رفت دامن یاری که داشتمسیماب شد شکیب و قراری که داشتم
Qəzəl 5794چون زلف دست بر کمر یار یافتمسر رشته نزاکت ز نار یافتم
Qəzəl 5795چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم
Qəzəl 5796امشب به آه سرد ره خواب میزدمدر کوی یار، سیر چو مهتاب میزدم
Qəzəl 5797از خاکیان ز صافی طینت جدا شدماز دست روزگار برون چون دعا شدم
Qəzəl 5798با صد زبان چو غنچه گل بی زبان شدمتا پرده دار خرده راز نهان شدم
Qəzəl 5799بی خواست بس که بار دل گلستان شدمبی اعتبار در نظر باغبان شدم
Qəzəl 580خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجاگرفت دامن آن یار دلنواز اینجا
Qəzəl 5800عمری چو گرد در قدم کاروان شدمتا همچو ناله با جرسی همزبان شدم
Qəzəl 5801موی میان نبود که من همچو مو شدمبیرنگ بود حسن که یکرنگ او شدم
Qəzəl 5802خط تو ریشه در رگ جان می دواندمخال تو تخم مهر به دل می فشاندم
Qəzəl 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترمچشم غبار دیده ام، از توتیا ترم
Qəzəl 5804تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟دل جای دانه چند درین گلستان خورم؟
Qəzəl 5805همت بلند نام شد از طبع سرکشمگوگرد احمر خس و خارست آتشم
Qəzəl 5806چشمی به گریه تر نشد از دود آتشمیارب چه بود مصلحت از بود آتشم؟
Qəzəl 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشمشد زان رخ گشاده مرا بی حجاب چشم
Qəzəl 5808از گوهر سرشک بود آب و تاب چشمچشمی که خشک شد نبود در حساب چشم
Qəzəl 5809از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم
Qəzəl 581عیار حسن ز صاحب نظر شود پیداکه قیمت گهر از دیده ور شود پیدا
Qəzəl 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟در دست دیگری است عنانم چسان کشم؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.