Saib Təbrizi: Səfəvi dövrü
خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماستچون گهر گرد یتیمی خاک بازیگاه ماست
Qəzəl 958صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماست
Qəzəl 959لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماستاز هدف استادگی، از تیر جولان خوشنماست
Qəzəl 960درد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاست
Qəzəl 961Ya gözün yanındadır xal, ya da yaqut dodağın,Harda olsa, çəkəcək aşiqə o sinə dağın.
Qəzəl 962من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است
Qəzəl 963اهل معنی را تماشا مانع جمعیت استحلقه چشمی که شد حیران، کمند وحدت است
Qəzəl 964حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است
Qəzəl 965Bu həyatda hamı olmuşdu giriftar özünə,Unudub haqqı tamam, tək ümidi var özünə.
Qəzəl 966دوربین خونین جگر از نظم احوال خودستروز و شب طاوس لرزان بر پر و بال خودست
Qəzəl 967رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست
Qəzəl 968حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرستمد احسان رشته شیرازه این دفترست
Qəzəl 969نعمت الوان دنیا مایه دردسرستخون فاسد در بدن آهن ربای نشترست
Qəzəl 970عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟رشته این شمع بی پروا کمند صرصرست
Qəzəl 971در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرستباده و مهتاب با هم همچو شیر و شکرست
Qəzəl 972دل چنین زار و نزار از اختر بد گوهرستشعله لاغر این چنین از چشم تنگ مجمرست
Qəzəl 973عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرسترشته هموار را بالین و بستر گوهرست
Qəzəl 974روز ما با شب یکی زان آفتاب انورستزنگ این آیینه از تردستی روشنگرست
Qəzəl 975جای غم خالی بود تا ساغر از صهبا پرستدور دور می پرستان است تا مینا پرست
Qəzəl 976گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرستتا خط بغداد، این جام از سبوی من پرست
Qəzəl 977عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست
Qəzəl 978از نظرها درد و داغ عشق پنهان خوشترستجای این گلهای خوشبو در گریبان خوشترست
Qəzəl 979عکس ساقی در شراب ناب دیدن خوشترستحسن عالمسوز را در آب دیدن خوشترست
Qəzəl 980از نسیم آن زلف مشک افشان سبک جولانترستاز صدف آن غنچه سیراب خوش دندانترست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.