Qəzəl 2293

زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبحرطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2294

آفاق را کند به نفش مشکبار صبحباشد بهار عنبر شبهای تار صبح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2295

از بس مکدرست درین روزگار صبحاز دل نمی کشد نفس بی غبار صبح

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2296

لبریز از می شفق کن ایاغ صبحاز خشکی دماغ محور بر دماغ صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2297

از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبحدایم بود ز صدق طلب پخته نان صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2298

روشندلان به هر که رسیدند همچو صبحدادند جان، نفس نکشیدند همچو صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2299

دل زنده می کند نفس جانفزای صبحجان می شود دو مغز ز آب و هوای صبح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 230

از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه راسنگ طفلان می شود سنگ نشان دیوانه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2300

زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبحروی خود از می شفقی کن چو روی صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2301

مهره مارست مهر، مار گزیده است صبحپرده درست آفتاب، چشم دریده است صبح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2302

تا بر لب تو افتاد چشم ستاره صبحشد آب از خجالت قند دوباره صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2303

ای خدنگ آه کوتاهی مکن در کین چرخچشمه های خون روان کن از دل سنگین چرخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2304

دردمندی کرد بر من شربت دیدار تلخقند باشد در دهان مردم بیمار تلخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2305

مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخمی کند گوینده را دشنام اول کام تلخ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2306

مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2307

اگر دو هفته بود چهره گلستان سرخمدام از می لعلی است روی جانان سرخ

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2308

مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخز پشت دست ندامت مساز دندان سرخ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2309

وقت است بگذریم چو موج از شراب تلخبیرون کشیم گوهر خود را ز آب تلخ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 231

آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه رامی شود روشن ز خاکستر سواد آیینه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2310

شد زسر گردانی من بس که حیران گردبادکرد گردش را فرامش در بیابان گردباد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2311

از لب منصور راز عشق بر صحرا فتادپرده دریا درد موجی که بی پروا فتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2312

خال موزون است هر جا بر رخ دلبر فتادهیچ جا بیجا نباشد هر که نیک اختر فتاد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2313

بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاددیده ما در بهشت از روی گندم گون فتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2314

ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟پشت نتوان بهر زخم خار بر گلزار داد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.